zondag 11 juni 2017

Vervolging door OM eigenaar 'Boxel-jaguar' nog een vraagteken

Dierenbescherming Suriname: 'We hopen op strenge aanpak van houden van wild als huisdier'

11-06-2017  De Surinaamse Krant


Na acht maanden is nog steeds niet bekend of het Openbaar Ministerie (OM) over gaat tot strafrechtelijke vervolging van de eigenaar van een jaguar (Panthera onca) in Boxel. Het dier ontsnapte zaterdag 12 november vorig jaar aan de aandacht van de eigenaar, sprong over een schutting en belandde op het erf van de buren. Daar werd op dat moment een verjaardagsfeestje gevierd van het 2-jarig zoontje van de buurman. De jaguar wist de jarige peuter te grijpen en verwondde hem. Het dier liet de peuter pas los, toen omstanders achter hem aan gingen. Het jongetje raakte ernstig verwond en moest worden opgenomen in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP). De jaguar werd ondergebracht in de Paramaribo Zoo.

Maar, niet bekend is of er enige justitiële actie tegen de eigenaar van de jaguar is ondernomen. De Ware Tijd berichtte 10 januari, dat het OM nog geen besluit had genomen over de toekomst van de jaguar. Informatie die de krant 'uit betrouwbare bronnen' had vernomen. Over de eigenaar en eventuele vervolging van hem repte de Ware Tijd met geen woord.

De jaguar bevindt zich nog steeds in de Paramaribo Zoo en zijn eigenaar lijkt de gang naar de rechter te ontlopen.
Het OM alsook de Paramaribo Zoo doet er het zwijgen toe. Op herhaald verzoek van De Surinaamse Krant, om een paar vragen te beantwoorden, is niet gereageerd. Het WWF Guianas, afdeling Suriname, was ook niet bereid te reageren.

De Dierenbescherming Suriname laat op 5 juni 2017 in een reactie weten, bij monde van voorzitster drs. Leontine M. Bansse-Issa: 'Van de Paramaribo Zoo heb ik begrepen dat de jaguar sowieso niet terug gaat naar de eigenaar. Als Dierenbescherming zijn wij verontwaardigd ,dat mensen toch beschermde dieren uit het wild als 'huisdier' nemen. Omdat, Suriname geen rehabilitatiecentrum kent voor diverse vormen van wildlife, zoals apen en wilde katten, kunnen zulke dieren helaas ook niet terug het wild in. We hopen dus wel op strenge aanpak hiervan. Niet alleen wanneer er problemen komen, maar zodra geconstateerd wordt dat iemand wildlife als huisdier houdt.'

Overigens, de nieuwe Wet Dierenwelzijn werd pas aangenomen door De Nationale Assemblee na het jaguar incident te Boxel, namelijk op 20 december 2016 en formeel bekrachtigd op 17 januari van dit jaar.
Die wet stelt bij artikel 2, lid 1:
'Het is verboden gevaarlijke dieren te houden, tenzij bij of krachtens staatsbesluit ten aanzien van bepaalde soorten van deze categorie dan wel vanwege andere specifieke omstandigheden, zulks is toegestaan.' 
De strafmaat die voor dit misdrijf geldt wordt omschreven in artikel 25, lid 3:
'Overtreding van het bepaalde in de artikelen 2, (…) wordt gestraft met hechtenis van een maand en geldboete van de tweede categorie, hetzij met een van beide straffen.'

Er gaat van de strafmaat niet echt een ontmoedigende, afschrikwekkende, werking uit. In Bolivia bijvoorbeeld staan op het bezit van wilde dieren celstraffen van tussen een en zes jaar. Bovendien is het een verzwarende factor als het om bedreigde soorten gaat, zoals de jaguar. In dat land wordt ook snel door de justitiële autoriteiten actie ondernomen tegen eigenaren van wilde dieren.

In Suriname lijkt de beschermde en bedreigde jaguar nog steeds in alle opzichten te zijn overgeleverd aan de grillen van zijn grootste vijand, de mens, en gaat die mens vooralsnog bij iedere actie gericht tegen de jaguar vrijuit.
Onlangs eiste het OM drie jaar cel tegen een stroper van eieren van beschermde en bedreigde zeeschildpadden, een signaal, een signaal dat wellicht gaat doorklinken in een eventuele vervolgingszaak tegen de Boxel-jaguar-eigenaar.

Ter informatie:



(Red. De Surinaamse Krant, zondag 11 juni 2017)

vrijdag 28 april 2017

Den Blauwvinger: Bouterse speelt zijn machtsspelletje goed.... toch?

COLUMN: Oppositie heeft zich sinds mei 2015 buitenspel geplaatst – Stop met protesten tegen regeringsbeleid en werk toe naar verkiezingen in mei 2020

Bouterse op glijdende schaal richting autoritaire dictatuur

28-04-2017  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Laat mij, net als president Desi Bouterse, eens provocerend zijn.
Hij speelt het goed.
Hij maakt gebruik van bestaande wet- en regelgeving om het volk bijna monddood te maken.
Hij heeft met zijn NDP een meerderheid in het parlement, De Nationale Assemblee.
De oppositie heeft in mei 2015 de boot gemist.
De oppositie heeft geen stem in het parlement.

Bouterse weet zich omringd door trouwe – al dan niet corrupte – partijleden, die vooral social media en de staatsradiozender SRS (het NDP-propagandaprogramma 'Bakana Tori' gepresenteerd door Clifton Limburg, perschef van het Kabinet van de President) gebruiken om te provoceren en te intimideren, en de zogenoemde gewapende machten.
Hij weet zich verzekerd van beveiliging, een inlichtingendienst, traangas, pepperspray en wat dies meer zei.
Met intimiderende en provocerende acties wil Bouterse zijn opponenten de mond snoeren. Dat mag.
Maar, door intimiderende en provocerende waar bewapende en uitgedoste agenten en ME'ers in te zetten tegen vreedzame demonstranten - als ware zij terroristen - begeeft de vermeend volkspresident zich op het pad naar de dictatuur.
Een vergelijking met de actuele situatie in Venezuela ligt voor het grijpen. Bouterse en Maduro verschillen weinig in hun rol als president.
Als president is het hem ook gelukt om het 8 decemberstrafproces, waarin hij de hoofdrol speelt als hoofdverdachte, jaren te frustreren. Hij speelt het goed.

En de oppositie?
Die speelt het niet goed, die speelt het spel slecht.
Wat die nu moet doen, is per direct starten met de verkiezingscampagne voor 2020.
Immers, energie steken in protesten die niets uithalen zolang Bouterse zich gesteund weet door een democratische meerderheid in de Assemblee, heeft geen zin.
Iedereen met een dosis gezond verstand, ja ook de politieke oppositieleiders Santokhi, Rusland, Somohardjo, Brunswijk en nakomertje Breeveld, weten dat geen enkele demonstratie of manifestatie leidt tot een vrijwillig aftreden van president Bouterse.

Geduld betrachten.
Toewerken naar de verkiezingen in mei 2020, zorgen dat je als oppositie de NDP en Bouterse een zware nederlaag bezorgt.
Zorgen, dat de NDP uit de regering verdwijnt.
Zorgen, dat de NDP geen pluche meer bezit in de coalitie.
Dat is de manier om te strijden tegen Bouterse.
Dat is de manier om Bouterse te bestrijden.
Dat is de manier om als land de dictatuur vaarwel te zeggen en democratie en gerechtigheid weer te verwelkomen.

Niet nu als schapen tijd en energie verdoen aan zinloze demonstraties,
die slechts zorgen voor meer repressieve acties vanuit regeringszijde,
die slechts op den duur zorgen voor escalatie, geweldsuitbarstingen en dat met een kat in het nauw is te risicovol.
Geef Bouterse niet het gereedschap om zijn hijgerige pitbulls onder de ME en agenten af te sturen op het demonstrerende volk.
Voorkom, dat al dan niet met bivakmutsen getooide ME'ers en 'gewone' agenten hun onbedwingbare lusten kunnen gaan botvieren op vreedzame burgers die gebruikmaken van het grondwettelijk recht om te demonstreren tegen de regering en tegen Bouterse.

Zorg voor rust.
Laat Bouterse en zijn clan nog een paar jaartjes wanbeleid voeren en
kom als oppositie sterk naar boven in mei 2020, kom als oppositie in de coalitie en start dan het puinruimen en met het volk weer een twinkeling in de ogen te geven.
Het Surinaams volk is sterk en kan dat volhouden.
Geef het Surinaams volk als oppositie in mei 2020 de kans om op een democratische wijze Bouterse en zijn clan definitief op een zijspoor te plaatsen.
Kortom, geen demonstraties en acties meer – immers, waar leiden die toe? -, maar als algehele oppositionele krachten toewerken naar een grootse verkiezingswinst in 2020 en Bouterse met pensioen sturen.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
28 april 2017
Amsterdam-Paramaribo

dinsdag 25 april 2017

Den Blauwvinger: Eugene noodgedwongen door het stof...

COLUMN: Spijtbetuiging bewindsman mosterd na de maaltijd als van een koe van zondag...

Opgewonden standje weet zich amper in ministerieel gareel te houden

25-04-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Eugene ging dan toch, eindelijk, door het stof.
Dagen na zijn gewraakte uitspraken.
Dagen na door Jan en Alleman gespuwde kritiek.
Hij sprak Chinezen toe in Sranantongo tijdens een rouwdienst voor een vader en zijn zoon die omkwamen in hun door overvallers in brand gestoken supermarkt ergens in het binnenland.
Eugene pleitte voor een wetsaanvulling.
Neem het recht in eigen hand als 'snesi's', dat was – kort weergegeven – zijn boodschap.
Schiet gewoon een – potentiële – overvaller neer.
Schiet gewoon een – potentiële – overvaller dood.

Want, dààr kwam het gewoon op neer.
Een harde boodschap, zo zei hij zelf.
Een ongenuanceerde boodschap.
Een minister onwaardige boodschap.
Het recht in eigen hand nemen?
Waar ligt de grens?
Wist die Van der San wat hij zei?
Natuurlijk, de man staat bekend om zijn scherpe, met arrogantie doorspekte ongenuanceerde teksten, kritieken, enzovoorts.
Natuurlijk, op reacties kon gewacht worden.

VHP-voorzitter Santokhi: 'Van der San is minister geworden om als machtsinstrument op te treden voor de regering. Hij wil machts- en geweldinstrumenten inzetten tegen burgers.'
En nog steviger: 'Ik vind dat de minister heel onverantwoordelijk is geweest. Hij heeft met zijn uitspraak laten zien, dat wij inderdaad gaan naar een dictatoriale staat, voor zover wij dat niet zijn. We gaan richting Venezuela.'

En natuurlijk moest Van der San als-de-wiedeweerga reageren op de zijn bekende ongenuanceerde wijze: 'Blijkbaar verdedigt meneer Santokhi de mensen die hij betaalt om te roven in dit land'

Marten Schalkwijk: 'Eugene van der San moet kennelijk nog wennen dat hij thans minister is, die geacht wordt om steeds weloverwogen zijn woorden te kiezen en rust uit te stralen. Zijn reactie op uitlatingen van Santokhi komen niet weloverwogen over en stralen geen rust uit, integendeel zit er een botte ongenuanceerde beschuldiging in (nl. dat Santokhi mensen zou betalen om te roven) met duidelijk racistische ondertonen (de VHP-voorzitter zou indertijd een maatregel genomen hebben om marrons dood te schieten). Geen van beide beschuldigingen is onderbouwd.'

En toen kwam de minister met zijn vermeende publieke spijtbetuiging:

'Bij de rouwplechtigheid van twee omgekomen Chinese winkeliers, op dinsdag jl. in de Chinese school op de hoek van de Dr. Sophie Redmond-en Wanicastraat, heb ik in de hoedanigheid van minister van Justitie en Politie, tijdens de betuiging van mijn medeleven aan de familie en de Chinese gemeenschap in het Sranantongo enkele uitspraken gedaan, die ik als minister niet had mogen doen.'


Een spijtbetuiging niet vanuit zijn hart, maar op instigatie van hogerhand, toch?
Van der San en spijt? Water en vuur.

Partijgenoot van Santokhi en Assembleelid Jogi kon een reactie niet laten: 'Deze minister moet zich bezinnen over de woorden, articulatie en de taal die hij gebruikt, want dit geeft aan dat hij niet in staat is om de verantwoordelijkheden te dragen. Een minister van Justitie en Politie behoort een technocraat te zijn; iemand die strategisch te werk gaat.'

En natuurlijk moest Van der San weer als-de-wiedeweerga reageren op de zijn bekende ongenuanceerde wijze: 'Mijn zelfcorrectie is ontstaan door mijn vorming en beschaving. Hoewel het niet de politicus Jogi is die bepaalt wanneer een minister zijn of haar portefeuille moet teruggeven, wil ik voor de duidelijkheid aan hem meegeven, dat teruggeven of neerleggen voor mij geen enkel probleem zal opleveren omdat ik niet om eigen belang maar om landsbelang deze politieke functie heb geaccepteerd.'


Maar, wanneer Van der San gevormd en beschaafd zou zijn, dan had hij in eerste instantie niet zijn gewraakte uitspraken moeten doen.
Die uitspraken waren verre van gevormd en beschaafd.
Integendeel, die uitspraken waren ondoordacht, gewoon dom.
Denk in het vervolg in uw rol van minister als minister en niet als een koe van zondag.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
25 april 2017
Amsterdam-Paramaribo

vrijdag 21 april 2017

Vraagtekens bij legitimiteit dragen doodsmasker door ME-lid in Suriname tijdens vreedzaam protest

ME-lid draagt provocerend masker bij vreedzame demonstratie tegen regeringsbeleid 


Minister Van der San en politie weigeren te reageren op uiterlijk provocerend vertoon ME-lid 

21-04-2017 De Surinaamse Krant


Tijdens de dinsdag 18 april door de vakbeweging en anderen gehouden demonstratie tegen het regeringsbeleid en de recente verhoging van de brandstofprijzen werden de vreedzame demonstranten onaangenaam verrast door de massaal aanwezige agenten en leden van de Mobiele Eenheid, in volle uitrusting. Het is volstrekt onduidelijk waarom de regering is over gegaan tot dat massale machtsvertoon. Voor de hand ligt als antwoord intimidatie en provocatie. 

Onder de leden van de zogenoemde gewapende machten waren zelfs diverse personen met bivakmutsen op, onder andere bij de arrestatie van de actieleiders Curtis Hofwijks en Bryan Boerleider en onderwijs vakbondsman Wilgo Valies. Machtsvertoon, als ware het dat de demonstranten en hun leiders zware criminelen zijn. Maar, in de bestrijding van de criminaliteit wordt daarentegen zelden dit soort machtsvertoon tentoongespreid.

Diverse leden van De Nationale Assemblee, vakbondsleiders en anderen hebben dan ook verontwaardigd, geschokt en woedend gereageerd op de massale aanwezigheid van de ME en agenten. Men vraagt zich af waarom een dergelijke inzet noodzakelijk moet zijn bij een vreedzaam protest van gewone burgers. Een enkel Assembleelid ziet daarin zelfs een gang vanuit de overheid richting dictatuur.

Wat ook en vooral tot verontwaardiging heeft geleid was het uiterlijk vertoon van een ME'er die een provocerend doodsmasker droeg (zie foto - Bron: HB Henny Blu/Facebook). Mensen vragen zich af of dat is toegestaan. Daarenboven de vraag waarom een ME-lid zich op deze wijze moet gedragen, kennelijk ook nog eens met toestemming van de korpsleiding.

Gevraagd om een reactie aan verantwoordelijk minister van Justitie en Politie, Eugene van der San, wordt niet gereageerd. De afdeling Voorlichting & Communicatie van dat ministerie laat bij monde van Maria Ritfeld-Asontoe weten 'Voor meer duidelijkheid omtrent de ME-uitrusting (…) verwijs ik u naar de Public Relations van het Korps Politie Suriname. (…)'. En de afdeling Public Relations van de politie neemt vervolgens niet de moeite om te reageren.

Het zijn veelzeggende 'reacties' die erop duiden, dat de verantwoordelijke autoriteiten niet wensen te reageren, simpelweg, omdat waarschijnlijk het dragen van een dergelijk masker niet is toegestaan en een masker niet behoort tot de ME-uitrusting.

'In Nederland zou dit niet mogelijk zijn. In beleid- en regelgeving is vastgelegd hoe de kleding van de politie er uit moet zien. Een dergelijke gezichtsbedekking voor de ME maakt geen onderdeel uit van de uitrusting van de Nederlandse politie', zegt Joop Kemperman, woordvoerder van de Politie Nederland, Staf Korpsleiding, Directie Communicatie, in een reactie tegenover de redactie van De Surinaamse Krant.
Voor zover bekend is het Surinaamse tenue van leden van de Mobiele Eenheid afkomstig van de Nederlandse politie. Of bovengenoemd vertoon gevolgen gaat hebben voor eventuele toekomstige leveringen van ME-materieel uit Nederland aan Suriname is - nog - niet bekend.

(Red. De Surinaamse Krant, vrijdag 21 april 2017)

dinsdag 18 april 2017

Den Blauwvinger: King drugshandelaar Koyeba verre van goed voorbeeld voor Surinaamse jeugd

COLUMN: 10 Minuten Jeugdjournaal zet veroordeeld 'geval' neer als een soort 'lief heilig boontje'

King Koyeba van 'artiest' gezonken tot drugshandelaar

18-04-2017  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Artiest annex veroordeelde drugshandelaar King Koyeba (zes maanden celstraf voor de handel in marihuana) is sinds woensdag 12 april weer een vrij man en dat was voor het 10 Minuten Jeugdjournaal van donderdagavond 13 april voldoende aanleiding om deze crimineel te interviewen, zwaar behangen met kettingen en ringen. Het Jeugdjournaal liet hem een zielig verhaaltje ophangen over het leven achter de muren van Santo Boma en dat de jeugd maar vooral moet zien te voorkomen om daar niet te belanden. Maar, geen woord werd gerept - werd ook niet naar gevraagd - over zijn drugsverleden. Neen, hij werd neergezet als een soort feniks herrezen uit de as. En, dat in het 10 Minuten Jeugdjournaal. Niet echt handig toch?! En dan werd ook nog eens reclame gemaakt voor een soort wederopstandingsshow op 28 april van deze drugscrimineel....., die twee vrouwen zou hebben en negen kinderen, bij de laatste telling.

Ongelooflijk, maar ja dat is Suriname, en staat daar ook niet een in Nederland veroordeelde bolletjesslikker (cocaïne, dus) annex bekende zwaarlijvige reclame-geile toneelacteur gewoon weer op het toneel? In andere zaken zijn Suri's daarentegen niet zo vergevingsgezind en vergeetachtig, daar kunnen velen over meespreken...

Maar, terug naar die drugshandelaar die ook nog eens denkt, naast het handelen in drugs, te kunnen zingen.

De feiten
Bij een gezamenlijke actie van de Narcotica Brigade, Recherche Regio Midden, het Regionale Bijstand Team en Surveillance Wanica werden zaterdagochtend 15 oktober 2016, in de Raoulweg te Wanica, drie verdachten aangehouden. Onder de verdachten bevond zich Lowinzo Misiedjan ofwel King Koyeba. Tijdens de actie werden een hoeveelheid marihuana en een voertuig in beslag genomen.
De King gaf toe – zo werd vrijdag 21 oktober bekend, een kleine hoeveelheid marihuana in bezit te hebben gehad bij zijn arrestatie. Daarnaast beweerde de drugshandelaar, dat hij was begonnen met de verkoop van drugs om zijn negen kinderen te verzorgen. Hij wilde dat al zijn kinderen te eten zouden hebben. Verder beweerde hij zelf af en toe marihuana te gebruiken, wat normaal – volgens hem – is in de artiestenwereld.

King Koyeba werd maandag 27 februari 2017 veroordeeld tot zestien maanden cel waarvan tien voorwaardelijk. De Officier van Justitie had twee jaar gevangenisstraf, met aftrek van de tijd in voorarrest, geëist.

Hij werd woensdag 12 april alweer in vrijheid gesteld. Honderden fans en collega-artiesten zouden tot laat die avond gewacht hebben op het moment van de vrijlating nabij de strafinrichting Santo Boma om de handelaar in drugs een warme ontvangst te geven.


Koyeba werd met een limousine richting Paramaribo gereden, waar ook mensen op hem zaten te wachten. De artiest zei in een video op social media blij te zijn weer op vrij voeten te zijn.

De veroordeelde drugshandelaar geeft op 28 april een welkomstshow te Hanna's Lust veld waar hij met een helikopter naar toe gevlogen wordt, alsof er niets is gebeurd, alsof het hier niet gaat om een veroordeelde crimineel. Pronken met luxe.... limousine, heli.... een beetje bescheidenheid en terughoudendheid was passender geweest.


Schande
De wijze waarop deze man na zijn invrijheidstelling door diverse media ruimte heeft gekregen zijn 'verhaal' te doen is een schande. Ongestoord kon de zogenoemde artiest zijn 'Santo Boma'-verhaal doen, zonder dat hem ook maar één kritische vraag werd gesteld over zijn handel in drugs, waarom hij twee vrouwen en negen kinderen heeft, waarom hij niet in staat is om op een legale manier voldoende geld te verdienen om op die manier voor zijn kinderen te kunnen zorgen, enzovoorts, enzovoorts. Maar, neen, die vragen zijn nimmer gesteld. De drugshandel van King Koyeba lijkt te worden geaccepteerd door de media. Het lijkt hem makkelijk en snel te worden vergeven, terwijl juist iemand die in de schijnwerpers staat het goede voorbeeld zou moeten zijn. Maar, in Suriname lijkt iedereen door die schijnwerpers te worden verblind.

Verdient geen enkele positieve publicitaire aandacht
Je gunt geen enkel kind een vader als de zwaar getatoeëerde King Koyeba, die contacten moet hebben (gehad) in de Surinaamse drugswereld, die er uit ziet als een lid van een of andere gang (criminele bende). Deze man is een slecht voorbeeld voor de jeugd en verdient op geen enkele manier de voor hem positieve publicitaire aandacht die hij heeft gekregen bij onder andere het 10 Minuten Jeugdjournaal en in de Ware Tijd.... naïeve Surinaamse media die niet kritisch durven te zijn.

En die wederopstandingsshow op 28 april? Boycotten of gewoon de patserige en misplaatste show van crimineel King Koyeba op een podiumpje in stilte laten doorgaan voor een bepaald onnadenkend jong publiek zonder enige publicitaire aandacht?

Oh, en laat hij zijn hang- en sluitwerk aan zijn lichaam verkopen, zodat hij wat fatsoenlijks te eten kan kopen voor zijn kroost en vrouwen.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
18 april 2017
Amsterdam-Paramaribo

zondag 16 april 2017

Den Blauwvinger: Geen wandelaars op de trottoirs in centrum Paramaribo, maar auto's

COLUMN: Effectief parkeerbeleid bestaat slechts op papier

Agenten lopen gewoon langs geparkeerde auto's op trottoirs en treden niet op

16-04-2017  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Parkeren in het centrum Paramaribo? Ach, dat doen we toch gewoon op de stoep.... De stoep rond onder andere de kerk op het Kerkplein staat iedere dag vol met geparkeerde auto's, voetgangers moeten op straat lopen en agenten wandelen gewoon rond en treden niet op. Maar, ook de stoep in de Watermolenstraat is onbegaanbaar voor voetgangers door geparkeerde auto's. Wat is dat toch met Suriname en het aan de laars lappen van wet- en regelgeving, zonder dat daar tegen wordt opgetreden... Auto's worden her en der schots en scheef op voetpaden geparkeerd. Het mag.
Van een effectief parkeerbeleid blijkt in de praktijk amper sprake te zijn.

Sedert eind 2015 wordt binnen regeringskringen gesproken over parkeerprobleem
Medio december 2015 liet toenmalig minister van Justitie en Politie, Jennifer van Dijk-Silos, weten, dat de politie gebruik zou gaan maken van wielklemmen. 'Een systeem van betaald parkeren zal geïntroduceerd worden voor delen van het centrum van Paramaribo. De overheid zal een leidende rol hierin moeten vervullen', aldus Van Dijk-Silos toen. De minister zei verder, dat het parkeerprobleem in de binnenstad van Paramaribo een structurele oplossing vereist.

Een jaar later, op 9 januari 2016, bericht het Dagblad Suriname, dat er voor een oplossing van het parkeerprobleem mensen/organisaties waren die wilden investeren, maar dat voor deze investeerders blokkades werden opgeworpen. Volgens door dat dagblad destijds verkregen informatie werden de mensen/organisaties niet toegelaten, omdat zij gewoon, zoals in de volksmond bekend, geen ‘tjoekoe’ wilden betalen.
Volgens de toenmalig minister van Openbare Werken Siegfried Wolf berustte het verhaal van de ‘tjoekoe’ niet op waarheid. Naar zijn weten was er één organisatie met personen van Surinaamse afkomst die zich had gemeld om deze problematiek te helpen oplossen. Ook over betaald parkeren werd destijds vaak gesproken. Het betaald parkeren zou op één of andere manier als maatregel kunnen worden gezien, die ertoe moet leiden dat het parkeren in de binnenstad wordt ontmoedigd.

Een paar maanden later, april, zei toenmalig districtscommissaris Jerry Miranda van Paramaribo-Noordoost, dat de regulering van parkeervoorzieningen in en rond de binnenstad serieus besproken moest worden. Hij zei, dat wanneer de overheid niet kan zorgen voor parkeervoorzieningen, particulieren de mogelijkheid moeten krijgen om die aan te leggen, wel via regulering door de overheid.

'Hier geldt een wegsleepregeling', maar niet in de praktijk
Inmiddels is het april 2017. Hier en daar zijn in het centrum parkeerplaatsen aangelegd, maar aan de mentaliteit van veel automobilisten is niets veranderd. Her en der worden auto's op trottoirs geparkeerd en daar wordt nauwelijks tegen opgetreden. Agenten zien het, maar lopen, fietsen of rijden gewoon door en treden niet op tegen de overtreders van wet- en regelgeving. Parkeerautomaten zijn nog steeds nergens te zien. En een zeldzaam bordje ergens aan een muur met de tekst 'Hier geldt een wegsleepregeling' (of woorden van gelijke strekking) is niets meer en niets minder dan een bordje met een tekst.

Het parkeerbeleid van de regering Bouterse lijkt te zijn gestrand. Ondertussen worden voetgangers in het centrum dag in dag uit gedwongen om op de straat te lopen door dat lakse regeringsbeleid.

Intimiderende show in opdracht van Bouterse
Het is moeilijk om je te verplaatsen in de hersenpan van een automobilist die zonder zich te generen zijn auto parkeert op een trottoir. Zou die niet weten wat een trottoir is of heeft hij gewoon lak aan wet- en regelgeving en lacht de passerende passieve agenten gewoon uit?
Het is simpelweg asociaal gedrag van asociale figuren die profiteren van een inactief parkeerbeleid en agenten die liever lui zijn dan moe en slechts in hun uniform pronkend door het centrum van Paramaribo slenteren in bijzijn soms van een militair met een vervaarlijk uitziend groot vuurwapen om de schouder. Het is slechts een intimiderende show in opdracht van president Desi Bouterse ter symptoombestrijding. Bestrijding van criminaliteit en dus niet bestrijding van irritante strafbare foutparkeerders.....

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
16 april 2017
Amsterdam-Paramaribo

zondag 9 april 2017

Den Blauwvinger: Langzaamaan komt Suriname in actie

COLUMN: Social media als intimiderend, (be)dreigend en 'fake news' actiemiddel voor- en tegenstanders Bouterse

Verplaats de anonieme virtuele strijd naar de straat......

09-04-2017  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Suriname begint zich los te wrikken uit NDP-greep.
Suriname begint actievoeren nog leuk te vinden.
Van amper 1.000 naar zo'n 10.000 demonstranten in de straten van Paramaribo in een week tijd.
Het zijn slechts demonstranten.
Het zijn slechts geluiden en protestbordjes tegen het regeringsbeleid.

Op de straat gaan alleen leidt niet tot het vertrek van de regeringsleider, de hoofdverdachte in het 8 decembermoordenproces en de veroordeelde voor handel in cocaïne.
Op de straat gaan moet gepaard gaan met die beetjes extra's.
Kijk naar Venezuela.
Anarchie en Maduro wankelt en tracht tevergeefs met ene na de andere actie protest te smoren.

Neen, in Suriname gaat het gemoedelijk, op straat.
Ja, de gescandeerde leuzen en teksten op bordjes worden wat harder, militanter misschien.
Maar, die ene man ziet toe en lacht.

Daarentegen is de strijd op Facebook feller van toon.
Daar is het strijdtoneel, daar is het slagveld
Anoniem.
Daar gaan voor- en tegenstanders van die man zich te buiten aan (be)dreigingen, intimidatie, provocaties, vuilsmijterij, brengen van nepnieuws.
Heerlijk, anoniem actievoeren in het ict-tijdperk.
Het kan en mag.
Geen donkere auto's bij je door de straat na een posting.
Intimideren, 'fake news' posten om een stemming te creëren.
Forse stijging prijzen 'gasbombers'.
Vermeende criticasters binnen NDP die zich zouden roeren, 'Stanvaste'.
Me neus.
Bezoekje van veiligheidsadviseur Linscheer, met aan zijn hand de trouwe NDP-advocaat Kanhai, aan Dino in New York.
Me neus.... of toch? Uitleg Linscheer raakt kant noch wal toch?
Me neus, dus dat.
Neus bedreigd met kogelbrief.

De virtuele strijd verhardt.
De virtuele strijd zet geen zoden aan de dijk.
De virtuele strijd is vooral voor anonieme schreeuwers zonder durf, zonder guts.
Neus heeft guts.
Neus heeft durf.
Neus heeft lef.
Zij verdient respect.
Zij heeft Suriname echt in beweging gebracht.
Niet die andere activist.
Niet de vakbeweging.
Niet de VHP, NPS, Pertjajah Luhur, ABOP en DOE.
Niet een deel van het bedrijfsleven.
Niet Binda.

De virtuele vermeende activisten moeten nu ook de straat op gaan.
De mensen die iets 'leuk' vinden op Facebook moeten ook de straat op gaan.
Dan stijgt het aantal demonstranten fors.
Dan heeft die ene zogenoemde volkspresident geen reden meer om te lachen.
Laat al die anonieme schreeuwers op social media de straat op gaan.
Verplaatst de virtuele strijd naar de straten van Paramaribo.
Laat Suriname werkelijk in verzet en actie komen.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
9 april 2017
Amsterdam-Paramaribo

dinsdag 4 april 2017

Den Blauwvinger: Moedige initiatiefneemster protest tegen regering Bouterse met de dood bedreigd

COLUMN: Het wordt tijd dat tegenstanders regeringsbeleid een (1) front gaan vormen

Met hap-snap-protesten, zonder enig onderling overleg, wordt nauwelijks iets bereikt

04-04-2017  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Het is één dame, Maisha Neus, die gewoon een protestoproep plaatste op haar Faebookpagina. Het was geen 'We Zijn Moe', geen VHP, geen NPS, geen vakbond, neen, het is gewoon een jonge vrouw met guts. Ze begon rond 29 maart voor een demonstratie tegen de regering Bouterseop te roepen via haar Facebookpagina, een demonstratie op maandag 3 april op het Onafhankelijkheidsplein te midden van de macht van het land, het presidentieel paleis en het parlement, De Nationale Assemblee.

Neus zei in een interview met NOS-correspondent Harmen Boerboom onder andere: 'De maat is gewoon vol. Zoals het nu gaat in Suriname kan het niet meer, en dus heb ik vorige week een oproep op Facebook gezet om te demonstreren. Iedereen klaagt over de economische situatie in het land, maar dat helpt niet. Ik wilde écht iets doen.' Zij verdient zeer veel respect. Zij durft wel.

En Maisha Neus heeft iets gedaan en ze ondervindt daarvan meteen de gevolgen. Wie nu eenmaal in Suriname zijn of haar nek boven het maaiveld uitsteekt wordt al snel het middelpunt van dreigementen, laster, vuilsmijterij, doodsbedreigingen, et cetera. Mensen die dat toen ontberen een voldoende herseninhoud, zijn laf, jaloers, ziekelijk, gewoon dom dus. Zo'n dombo is ene Chifaro Ligeon, die onderstaande bedreiging via social media aan het adres van Neus heeft geuit.


Deze persoon deugt dus niet en zou moeten worden opgespoord door de bevoegde autoriteiten en voor de rechter worden gesleept. Neen, misschien zou hij een …... moeten ontvangen. Je zou dat haast wensen. Neus heeft in ieder geval dinsdag 4 april aangifte van bedreiging gedaan bij het politiebureau aan de Keizerstraat in het centrum van Paramaribo.

De actievoerster in de dop wist in kort tijdsbestek toch rond de 1.000 demonstranten op de been te krijgen, op die maandag, de 3e april. Volgens sommigen was het het grootste protest tot nu toe tegen de regering Bouterse en voor het houden van nieuwe verkiezingen. Een mooi resultaat, maar toch te weinig.


Te weinig, immers in ogenschouw nemend hoeveel mensen lopen te jammeren over het regeringsbeleid en hoeveel mensen op social media het hardst 'schreeuwen' dat Bouterse moet verdwijnen van het politieke toneel, dan was de opkomst maandag te laag, veel te laag. Bouterse gaat daar niet wakker van liggen.

Maar, in Suriname wordt geen vuist gemaakt, er wordt onvoldoende samengewerkt door alle oppositionele krachten, er wordt niet daadkrachtig en op professionele wijze gemobiliseerd. Door het ontbreken van een solidaire samenwerking zal het aantal demonstranten laag blijven. Het ontbreekt ook aan één charismatische leider. Iemand als..... Bouterse.... tja....
In Suriname wordt te versplinterd actie gevoerd. Bij de demonstratie van maandag waren ABOP-parlementslid Edward Belfort, zijn collega Carl Breeveld (DOE) en SPA-voorzitter Guno Castelen aanwezig en VHP-leden. Maar, waarom mobiliseren de ABOP, de NPS en de Pertjajah Luhur hun achterban niet? Waar zijn de voorzitters van deze partijen?

Zo is bekend geworden, dat donderdag 6 april RaVakSur (Raad van Vakcentrales in Suriname) gaat protesteren met de Bond van Leraren (BvL), de Alliantie voor Leerkrachten in Suriname (ALS) en de Associatie van Kleine en Middelgrote Ondernemingen in Suriname (AKMOS). Het doel van hun actie is voornamelijk terugdraaiing van de recente verhoging van de benzineprijs, maar ook ombuiging van het beleid van de regering. Maar, waarom? Waarom hebben zij zich niet aangesloten bij de protesten van Neus?


Protest tegen regeringsbeleid leidt dus nog steeds niet tot een groots gezamenlijk protest.

Laten activiste Neus, Curtis Hofwijks van de protestgroep 'We Zijn Moe', de bonden, de oppositiepartijen in De Nationale Assemblee, organisaties in het bedrijfsleven, enzovoorts, de krachten bundelen, een overleg plannen en de tijd nemen om een grootste protestmanifestatie te organiseren, met een groot podium op het plein van Paramaribo, met catering, met goede sprekers en een goede band met kritische teksten.

Nu gebeurt het te vaak, dat vandaag wordt opgeroepen voor een protestactie voor morgen.... en dan ook nog op een door-de-weekse dag rond het middaguur en niet na drie uur 's middags, wanneer veel mensen van het werk zijn gekomen, of op een zaterdag.... Kortom, breed overleg en een brede organisatie om op een goede, meer professionele wijze, een manifestatie te organiseren en om deelnemers te mobiliseren via bijvoorbeeld onder andere posters/affiches, flyers en een speciale Facebookpagina.

Laat Suriname in verzet, in actie, komen via een gestructureerd en breed oppositioneel protest, want zoals er tot vandaag de dag is gedemonstreerd en actie gevoerd zet geen zoden aan de dijk en Bouterse? Die neemt deze protesten niet echt serieus en kijkt steeds weer glimlachend toe vanuit zijn paleis.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
4 april 2017
Amsterdam-Paramaribo

maandag 3 april 2017

Sms'ende hard rijdende geen gordel dragende taxichauffeur van 1665.....

'Ik rijd maar 50 kilometer per uur'


03-04-2017 Door: Paul Kraaijer


Zondagavond 2 april 2017, tussen zeven en acht uur.
In een taxi van '1665' onderweg van de Kwattaweg naar de Duisburglaan in Paramaribo. Een rit met knikkende knieën en samen geknepen billen, opgekropte boosheid en dan, op een moment, een explosie van woorden in de richting van de chauffeur.
Een jonge Hindostaanse chauffeur.

Hangend in zijn stoel, één hand aan het stuur, zogenaamd stoer, nonchalant, geen gordel dragend en constant aan het msn'en op zijn mobiele telefoon. Daarnaast ook nog eens hard rijdend. Geen aandacht op de weg en verkeer voor hem, maar wel aandacht voor zijn telefoon en het verzenden van sms-berichtjes.
'Nee hoor meneer, rij ik te hard? Ik rij gewoon 50 kilometer per uur.' Constant te laat op de rem. Remlichten van een voor de taxi rijdende auto worden pas laat door de sms'ende taxichauffeur gezien....

Tja, dat kan wel zijn – 50 per uur -, maar hij reed toch te hard. Als chauffeur moet je anticiperend rijden en je rijdt simpelweg te hard als je constant al hetoverig verkeer aan het inhalen bent. Daarenboven is 50 kilometer per uur rijden op wegen in Paramaribo hard. We reden ook nog eens over een weg met maximum snelheidsborden van 30 en 40 kilometer per uur en die borden staan daar niet voor niets. En toch volhouden 'nee hoor, ik rij niet te hard'. Maar, op de opmerking, dat hij toch iedereen en alles aan het inhalen was en dus te hard reed, reageerde de jongen niet.

Als taxichauffeur ben je dienstverlenend en dien je je correct te gedragen, in alle opzichten. Dat was bij deze roekeloze chauffeur niet het geval. Zijn baas, NV Quality Taxi Service ofwel 1665, heeft op haar website onder andere onderstaande teksten staan:

'Bel 1665 en wij zullen u snel en veilig ophalen en brengen naar uw bestemming. Elke taxi wordt gevolgd via GPS en verzonden met behulp van onze apparatuur.'

'NV Quality Taxi was formed under the foundation of safety, reliability and fairness, where we strongly believe that the customer should always feel safe when commuting in Suriname and that quality is the key component.'

Mooie woorden, maar zeker niet van toepassing op die chauffeur van zondagavond 2 april.

'1665' Heeft een potentiële vaste klant verloren, een klant die deze ene keer moest switchen van '1660' – die even geen taxi vrij had – naar '1665', maar dat was en blijft bij die ene keer. Geel heeft gewoon de voorkeur boven rood.
Bij 'geel' nooit problemen gehad met het rijgedrag van een chauffeur en bij een keer 'rood', een drama veroorzaakt door een onervaren chauffeur, bij wie je je afvraagt hoe hij ooit zijn rijbewijs heeft kunnen halen en dan hebben we het maar niet over zijn klantonvriendelijke en welhaast crimineel gedrag.

Je moet je veilig voelen in een taxi...... toch?! Dus dat!

zaterdag 1 april 2017

Den Blauwvinger: Het gemak van schorsen en ontheffen door Surinaamse autoriteiten

COLUMN: Rechtspositie personeel is in Suriname in het geding

Staat een leidinggevende je niet aan, dan word je zonder pardoes geschorst of ontheven

01-04-2017  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De Surinaamse overheid (lees: directies van ministeries en staatsbedrijven) heeft er een handje van om medewerk(st)ers uit een functie zogenoemd te 'ontheffen'. Met andere woorden, te ontslaan en/of te degraderen, maar 'ontheffen' en 'ontheven' klinkt wat vriendelijker. Dat gebeurt veelal onder de drogreden van 'verschil van inzicht', maar negen van de tien ontheffingen zijn gewoon het gevolg van persoonlijke wrok, bar slechte communicatie, partijpolitieke belangen of van ondeskundig en onprofessioneel zogenoemde personeelsbeleid.

Kun je als leidinggevende niet door één deur met een personeelslid, nou, dan wordt-ie gewoon uit zijn of haar functie ontheven. Zo simpel gaat dat hier, in Suriname. Geen persoonlijk onderhoud vooraf, niet een ontslagbrief ontvangen voordat de media de vuile was buiten hangen, geen overleg met een vakbond. Neen, de onthevene moet meteen zijn of haar bureau opruimen, leeg maken, sleutels inleveren en is niet meer welkom, neen, mag niet meer het terrein betreden. Zo simpel gaat dat hier, in Suriname. Men wordt als grof vuil behandeld, respectloos, koud en kil.

Het is dus bijzonder slecht gesteld met de rechtspositie van personeel, je bent en wordt overgeleverd aan de grillen en grollen van een leidinggevende, die geen kaas heeft gegeven van iets als personeelszaken. Neen, die leidinggevende mag in Suriname gewoon zijn of haar gang gaan. Een enkele keer wordt iemand geschorst of ontlast, maar dat is feitelijk 'ontheffen uit de functie op termijn'. Overigens is het aantal ambtenaren in Suriname, werkzaam bij ministeries, met een hogere beroepsopleiding bedroevend laag, ook onder leidinggevenden. En dat vindt zijn weerslag in het 'personeelsbeleid' of wat daar voor door gaat.

Dat het ontheffen van medewerk(ster) praktisch aan het orde van de dag is, blijkt uit onderstaand, globaal (!), overzicht van eind 2014 tot en met maart 2017. En al die ontheffingen duiden op een door de regeringen Bouterse-I en -II gevoerd wanbeleid en een falend en ernstig tekortschietend personeelsbeleid, uitgevoerd waarschijnlijk door mensen die nimmer een gedegen opleiding hebben genoten en een niveau lager dan het ontheven personeelslid.



Hoogachtend,
Den Blauwvinger
1 april 2017
Amsterdam – Paramaribo

maandag 27 maart 2017

WWF Guianas: 'Er is niet veel gewijzigd te Brownsberg'

Gaat vernietiging Brownsberg Natuurpark door goudzoekers nog steeds door?

Minister Dodson, Stinasu en Commissie Ordening Goudsector weigeren te reageren

27-03-2017  De Surinaamse Krant


Een paar jaar geleden kwam het unieke Brownsberg Natuurpark in het nieuws vanwege de aanwezigheid van illegale goudzoekers in het door destijds Stinasu (Stichting Natuurbehoud Suriname) beheerde en beschermde natuurgebied. Grote delen van het natuurpark werden kaalgekapt, vernietigd, door goudzoekers onder toeziend oog van de autoriteiten. De toenmalig directeur van Stinasu liet de goudzoekers in 'zijn' natuurpark toe in ruil voor goud. Het zorgde voor een schandaal. Het natuurgebied was zo lek als een mandje en volgens het WWF Guianas is er vandaag de dag weinig gewijzigd te Brownsberg...

Daar bovenop kwam ook nog eens in februari 2012 het WWF Guianas met een vernietigend fotorapport met beelden van de vernietiging van het natuurgebied door goudzoekers, gemaakt vanuit een helikopter (zie hieronder).



Iedereen reageerde zogenaamd geschokt, natuurbeschermingsorganisaties, autoriteiten en politici. Het was echter een 'gemaakte' schok, immers iedereen wist wat zich afspeelde in het Brownsberg Natuurpark, maar de foto's in het rapport spraken boekdelen en openden een beerput van wanbeleid en van hoe je als natuurbeschermingsorganisatie niet een natuurgebied moet beheren en beschermen.

Opmerkelijk plan Commissie Ordening Goudsector
Dat geruchtmakende rapport werd gevolgd door een curieus plan uit de koker van de presidentiële Commissie Ordening Goudsector. Die commissie stelde voor om 1.200 hectare grond in de omgeving van het natuurgebied ter beschikking te stellen aan de illegale goudzoekers. De autoriteiten wilden dit gebied conform de wettelijke regelingen ter beschikking stellen van de dorpsgemeenschap in het gebied. De goudzoekers moesten zich dan wel organiseren en zich houden aan een aantal criteria voor de bescherming van de natuur. Maar, het plan van de commissie leek eerder op het belonen van illegale porknokkers die een natuurpark hadden vernietigd, dan het beboeten of veroordelen van die goudzoekers voor hun gedrag.
Toch sprak het WWF Guianas zich destijds positief uit over dat plan. WWF-woordvoerster Karin Spong zei in mei 2014 het plan als een duurzame en een realistische oplossing te zien. Vooral, zo zei ze, omdat die 1.200 hectare toch al helemaal vernietigd was door goudzoekersactiviteiten. En het feit dat er in het zuiden van het park vierduizend hectare bij zou komen is ook positief, aldus Spong. ‘Dat stuk uit de officieel beschermde zone halen en een stuk in het zuiden toevoegen geeft het park de potentie zich weer in zijn oude glorie te herstellen. Het is een gebied met een ongelooflijke biodiversiteit waar bezoekers uit de hele wereld naar toe trekken om van te genieten’, zo liet Spong op 17 mei 2014 weten.

Het is onduidelijk of dat plan ooit is gerealiseerd....

Stil geworden rond het natuurgebied en de goudzoekers
Het gaat hier om een vandaag de dag vergeten Surinaamse ramp. Niemand hoor je nog spreken over goudwinning in het Brownsberg Natuurpark en wanneer je er met mensen over wilt praten, slaat iedereen stil in een wolk van onwetendheid en ontkenning.

Even kwam het natuurgebied weer in het nieuws, op 13 november 2015, toen de Ware Tijd met het bericht kwam, dat nog steeds zo'n 1.500 illegale goudzoekers bezig waren om het gebied verder te vernietigen. De krant schreef zelfs, dat de goudzoekers op weg waren om het plateau te bereiken en een van de ministers, Steven Relyveld van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer, adviseerde om de Ireneval niet te bezoeken, omdat de grond daar niet meer stabiel was.

Uit een studie van het WWF Guianas bleek eind 2015, dat door illegale goudwinning 2.000 hectare van het zogenaamde 'beschermde' Brownsberg Natuurpark was vernietigd.



Het natuurpark van ruim 12.000 hectare kon volgens Sofie Ruysschaert van het WWF-Guianas in zones verdeeld worden, waardoor duidelijk zou zijn waar gemijnd mocht worden en welk deel beschermd gebied zou blijven. 'Maar', zo zei ze, 'Er moet wel genoeg controle zijn, want als er goud wordt ontdekt bij de grens, zullen de goudzoekers weer stukjes afsnoepen en zijn we weer bij af'.'
Dat was een opmerkelijke opmerking van het WWF, immers het Brownsberg Natuurpark is in zijn geheel een beschermd gebied, wereldbekend vanwege de unieke biodiversiteit (flora en fauna) en er zou dan ook nergens aan goudwinning mogen worden gedaan. Maar, zo langzamerhand is algemeen bekend, dat van enige vorm van bescherming of controle de afgelopen jaren geen enkele sprake is geweest, integendeel, de goudzoekers en hun vernietigende activiteiten werden door de overheid en natuurbeschermingsorganisaties gedoogd. De ogen werden dichtgeknepen en worden waarschijnlijk vandaag de dag nog steeds stevig dichtgeknepen..

Waarnemend directeur Stinasu, Commissie Ordening Goudsector en minister Dodson doen er het zwijgen toe - Wordt een beerput afgedekt?
Hoe het nu, anno eind maart 2017, gesteld is met de 'relatie' tussen goudzoekers en het Brownsberg Natuurpark is niet duidelijk.

De redactie van De Surinaamse Krant heeft, om duidelijkheid hieromtrent te verkrijgen, Stinasu, het WWF Guianas, Conservation International Suriname, de Commissie Ordening Goudsector en de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Regilio Dodson, benaderd voor een reactie. Conservation International Suriname reageerde snel bij monde van de directeur Ontwikkeling en Communicatie, Ramses Man. 'Wij zijn niet actief in dat gebied en hebben dus geen zicht op de status van de goudwinning. Dit wil niet zeggen, dat we de natuurbescherming in dat gebied geen warm hart toedragen, het is slechts een kwestie van prioritering. Onze collega’s van WWF spelen in die regio een grotere rol van betekenis.'

WWF Guianas heeft geen trek in een inhoudelijke reactie
De public relations man bij het WWF Guianas, Jerrel Pinas, heeft maandag 27 maart in een reactie laten weten, dat er 'niet veel gewijzigd' is te Brownsberg. Een zeer korte en veelzeggende reactie – op onderstaande gestelde vragen, waar dus niet inhoudelijk op is gereageerd – van een organisatie die pretendeert zo nauw betrokken geweest te zijn bij de Brownsberg affaire, zelfs rapporten heeft uitgebracht.
Mogelijk duidt de summiere reactie van het WWF bij monde van Pinas erop, dat het Brownsberg Natuurpark uit het zicht is verdwenen bij deze organisatie en dat prioriteiten elders liggen of dat er daadwerkelijk weinig tot niets is veranderd in het natuurgebied en WWF Guianas een beerput gesloten tracht te houden en dat is zorgwekkend.

De aan onder andere het WWF Guianas gestelde vragen:

1) Hoe is het nu gesteld met het Brownsberg Natuurpark en de aanwezigheid van (hoeveel) goudzoekers?
2) Is het plan van de Commissie Ordening Goudsector uit 2012 ooit uitgevoerd?
3) Zijn de activiteiten van goudzoekers - zo die nog aanwezig zijn -in het natuurgebied onder controle, en zo ja, op welke wijze onder controle?
4) Vinden er op gezette tijden controles plaats door natuurbeschermingsorganisaties en/of de autoriteiten?
5) Hoe zit het met uitgemijnde stukken grond? Worden/zijn die hersteld en ontdaan van (giftige) stoffen die er niet thuishoren?
7) Hebben de goudzoekers die actief zijn/waren een nieuw werkgebied toegewezen gekregen, zo ja, waar en hoe groot?
8) Is het natuurpark nog steeds onder toezicht van Stinasu?

Een medewerk(st)er van Stinasu liet de redactie van De Surinaamse Krant 17 maart weten, dat de vragen zouden worden doorgestuurd naar de directeur – 'U hoort spoedig terug van ons.' Maar, de redactie heeft niets meer mogen vernemen van de organisatie die aan de basis heeft gestaan van de vernietiging van delen van het Brownsberg Natuurpark. De directeur, sinds 1 september 2014 waarnemend (Lucien Tholen), heeft geen trek om te reageren en zit waarschijnlijk ook niet te wachten op negatieve aandacht en publiciteit voor het natuurgebied. Echter, het niet reageren creëert juist wantrouwen jegens hem en Stinasu en roept meer vragen op.

(Bron foto: brownsberg-suriname.com)
Op welke wijze en door wie het natuurgebied nu wordt beschermd is dan ook niet duidelijk. Wel duidelijk is, dat dit gebied beschermd dient te worden en dat er geen enkele goudwinning in het gebied, legaal en illegaal, zou mogen plaatsvinden. Maar, de toekomst van het Brownsberg Natuurpark ziet er somber uit zolang autoriteiten en zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties zich onthouden van elke actie om het gebied te beschermen en de uitgemijnde stukken te herstellen en de verontreinigde grond te verwijderen.

De vraag is nu wanneer de Surinaamse milieuactivisten de zeeschildpadden van Braamspunt even met rust laten en zich storten met acties op de bescherming van de flora en fauna van het Brownsberg Natuurpark....., want dat is waarschijnlijk nog steeds noodzakelijk.

(Red. De Surinaamse Krant, maandag 27 en dinsdag 28 maart 2017)

zondag 26 maart 2017

Columns Den Blauwvinger 2016 in De Surinaamse Krant




Suriname maakt nog steeds geen haast met ondertekening Minamata Verdrag

Biodiversiteit en bewoners binnenland zijn dagelijks slachtoffer kwikgebruik door goudzoekers - Regering grijpt niet in



Concrete actie tegen kwikgebruik blijft uit

26-03-2017  De Surinaamse Krant


Honduras heeft deze week als 39e land het anti-kwik VN Minamata Verdrag geratificeerd. Vandaag de dag hebben 128 landen hun handtekening onder het verdrag geplaatst, waaronder alle landen op het Zuid-Amerikaans continent met uitzondering van Suriname, een land waar nota bene de biodiversiteit en de gezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland iedere dag het slachtoffer zijn van kwikgebruik in de kleinschalige goudwinning. Kreken, rivieren en het Brokopondo Meer zijn ernstig verontreinigd door kwik en diverse onderzoeken door – met name buitenlandse – deskundigen hebben aangetoond. dat er binnenlandbewoners, in onder andere de dorpen Apetina en Kwakoegron, zijn met een te hoog kwikgehalte in hun haar.

Overheid sluit haar ogen
Kwik komt nog steeds, op illegale wijze, het land binnen en slechts bij verkeerscontroles tussen Nickerie en Paramaribo wordt bij toeval nu en dan gesmokkeld kwik in een auto aangetroffen en in beslag genomen, de import van kwik is immers verboden – slechts toegestaan met een vergunning voor bijvoorbeeld de medische sector. De overheid voert geen gedegen kwik ontmoedigingsbeleid. Op goudvelden zijn geen agenten en/of militairen te zien om kwik op te sporen en in beslag te nemen, laat staan de gebruikers ervan te beboeten of aan te houden. Neen, kwik wordt nog steeds gedoogd, oogluikend toegestaan. De overheid sluit haar ogen. De goudzoekers worden niet gemotiveerd om over te stappen op milieuvriendelijke goudwinning. Ooit was er sprake van een fonds dat in het leven zou worden geroepen, waarop goudzoekers een beroep zouden kunnen doen om milieuvriendelijke goudwinningsapparatuur aan te kunnen schaffen. Neen, de overheid is passief en is dat ook als het gaat om de ondertekening van het Minamata Verdrag.

Het verdrag
Op 10 oktober 2013 hebben 147 landen het Minamata-verdrag in Japan 'getekend'. Landen die dit verdrag tekenen, committeren zich eraan kwik volledig uit te bannen. Suriname was aanwezig en is akkoord gegaan met de tekst ervan, maar heeft het verdrag niet – en nog steeds niet – ondertekend. De reden hiervoor was, dat de regering eerst wilde onderzoeken of ze zich zouden kunnen houden aan de regels uit het verdrag. De regering heeft wel de intentie uitgesproken om kwik uit te bannen, maar sindsdien is er weinig vanuit de regering gedaan, met uitzondering van een of twee informatieve bijeenkomsten. Maar, niets is concreet gedaan om kwik uit te bannen, integendeel. Zelfs een actie-initiatief, No Kwik, werd in het leven geroepen om aandacht te vragen voor kwikgebruik en de gevolgen ervan, maar na een actieve en enthousiaste start - met name op het internet, social media - en gesteund door bekende Surinamers, die graag in de publiciteit komen, lijkt het initiatief inmiddels alweer een slapend bestaan te leiden (het laatste nieuws op de website van No Kwik dateert van 2015).



Dat wereldwijd verdrag inzake kwik bevat veertig artikelen die betrekking hebben op de risico's van kwik voor de menselijke gezondheid en het milieu. De naam van het verdrag verwijst naar de Japanse stad Minamata, waar de bevolking in de jaren 1950-1960 het slachtoffer werd van een ernstige kwikvergiftiging, meer bekend als de Minamataziekte.


Het doel van het verdrag is het beschermen van de menselijke gezondheid en het milieu tegen de uitstoot van kwik en kwikverbindingen. De artikelen van dit verdrag hebben onder andere betrekking op het winnen van kwik en de handel daarin, het gebruik van kwik in producten en productieprocessen, de maatregelen die getroffen moeten worden ter vermindering van de uitstoot van kwik in de kleinschalige goudmijnbouw en op maatregelen voor het verminderen van emissies van productieprocessen. Het verdrag wordt van kracht zodra 50 landen het geratificeerd hebben. Anno eind maart 2017 hebben 128 landen het verdrag getekend en 40 landen hebben het verdrag geratificeerd (zie onderaan).

NIMOS weet zich geen raad met Minamata Verdrag
Om richting ratificering van het verdrag te werken gaf het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) 14 maart 2013 met een seminar de eerste stap om het gebruik van kwik volledig uit te bannen. Het thema ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik in Suriname’, stond centraal, met het oog op de herdenking van het 15-jarig bestaan van het instituut de volgende dag. Dat seminar had dus moeten leiden tot het ratificeren van het Minamata Verdrag later dat jaar.
Farsia Hausil, juriste bij het Nimos, nam de inhoud van het verdrag met de deelnemers door. Volgens haar is dit het eerste verdrag, dat specifiek is gericht op het tegengaan van kwikgebruik, vooral in de kleinschalige mijnbouwindustrie.
Waarnemend directeur van het NIMOS, Cedric Nelom, haalde aan dat deze eerste stap moest leiden tot een beleidsdocument. Daarin zou komen vast te staan wat er gedaan moet worden om partij te worden bij het verdrag. Op het seminar werd veel aandacht besteed aan het kwikgebruik in Suriname. De wetenschappers Dennis Wip en Paul Ouboter van de Anton de Kom Universiteit van Suriname, verzorgden presentaties over kwikgebruik in de kleinschalige goudwinning en de schadelijke effecten ervan voor lucht, bodem en water. Wip had speciaal voor het seminar recente metingen verricht in Paramaribo van kwikgehalte in de atmosfeer. Daaruit bleek, dat de concentratie kwik in de atmosfeer vele malen hoger is dan toegestane normen van internationale instituten.

Een maand later, 6 november 2013, liet het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) weten druk doende te zijn om door middel van een reeks consultaties en veldonderzoeken, een analyse te krijgen van de situatie op dat moment met betrekking tot het kwikgebruik en de mogelijke consequenties indien Suriname het verdrag ratificeert.
Er was al een zogenoemde quick scan gemaakt, diverse actoren zoals importeurs, goudopkoop- en verwerkingsbedrijven en goudzoekers zouden worden geconsulteerd en het was de bedoeling dat een zogenaamde road map aan de regering zou worden overhandigd, zodat Suriname nog dat jaar – 2013 dus! – het Minamata Verdrag zou kunnen ondertekenen. Suriname zal dan aanspraak kunnen maken op een Global Environment Facility Trust Fund en zich moeten onderwerpen aan de bepalingen die in een nationaal actieplan zijn opgesteld.

Maar, in 2013 werd het Minamata Verdrag niet door Suriname getekend, laat staan geratificeerd. Het waren dus mooie, loze, woorden geweest van NIMOS-directeur Nelom, die nu niet overkomt als iemand met doorzettingsvermogen, daadkracht en met deskundigheid. Daarenboven lijkt zijn instituut een verlengstuk van de regering en werkt nauwelijks tot niet pro-actief.

Advies-rapport NIMOS Nimanate Verdrag zonder advies....
Voor het importeren van kwik is officieel een vergunning nodig. In de praktijk wordt deze vergunning niet gebruikt. Officieel is er geen kwik aanwezig in Suriname, omdat de vergunning niet is gebruikt. De onderzoekers zeiden te vermoeden dat het kwik vanuit Guyana en Brazilië het land in wordt gesmokkeld. Maar, die wetenschap is bij iedere Surinaamse burger bekend, daarvoor hoeft die geen onderzoeker te zijn.
Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) beschikt niet over voldoende mensen, kennis en technologie om toe te zien op het gebruik van kwik en de gevolgen hiervan. Verder ontbreekt goede wet- en regelgeving op het gebied van milieu. Zo is er nog altijd geen Milieuwet in Suriname.

Na de bekendmaking van de resultaten van het NIMOS-onderzoek is verdere actie uitgebleven om het Minamata Verdrag te ondertekenen. Typisch een staaltje van traag Surinaams beleid, voor zover in deze kwestie van beleid gesproken worden.

Het NIMOS bracht in juli 2014 onderstaand Advies Document Betreffende het Minamata Verdrag uit, waarschijnlijk het resultaat van eerder genoemd onderzoek. Maar, van een concreet advies is echter geen sprake. Ook is in het document geen inhoudelijk concreet advies geformuleerd voor de regering inzake ondertekening en ratificering van het verdrag.
'Het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname, als milieu technisch adviesorgaan van het Kabinet van de President, tracht met dit document richting te geven aan de Regering van de Republiek Suriname bij het nemen van een weloverwogen besluit inzake het ratificeren van het Minamata verdrag. Dit document bestaat uit beleidsgebieden en een stappenplan inhoudende de activiteiten die geïmplementeerd moeten worden om het gebruik van kwik in Suriname gefaseerd uit te bannen.', zo is te lezen in het 'Advies'. Grote vraag is of met dit zogenoemd advies iets is gedaan door de regering. Het antwoord is waarschijnlijk 'neen'.



Op NIMOS-website ook dit document geplaatst, in augustus 2015, dus een jaar na publicatie van een advies, komt het NIMOS met tekst en uitleg over het verdrag en zo'n drie jaar nadat deze organisatie zich ging 'bezighouden' met het verdrag.... Overigens is bijna alle informatie op die website gedateerd. Zo dateert het laatste jaarverslag van dit zogenoemd instituur van 2008 (!).



Zoveelste workshop juni 2016
Pas medio juni 2016 (!) kwam het verdrag weer eens in beeld bij de overheid. Toen werd contact gezocht met het Basel Convention Regional Center for the Caribbean (BCRC - een organisatie die niet echt actief blijkt te zijn, de homepage van de website van het BCRC heeft 17 december 2014 (!) een laatste bericht geplaatst) om het kwikgebruik in de goudsector in Suriname te verminderen. Om dat doel te bereiken ondernam de overheid stappen om het verdrag te ratificeren.
Ene Haydi Berrenstein, coördinatrice en adviseur Milieubeleid, een werkarm van het Kabinet van de President, beweerde toen dat het verdrag Suriname zou helpen om fondsen te werven,om het milieu veilig te maken en bewustwording kweken bij de gemeenschap. De overheid zat, zo zei ze, medio juni 2016 in de uitvoeringsfase van het ratificeren van het verdrag... Een driedaagse workshop werd in drie landen georganiseerd die het Minimata Verdrag nog niet hadden getekend namelijk, Suriname, Jamaica en Trinidad & Tobago. Diverse milieuinstanties en bedrijven die goud winnen waren voor de workshop uitgenodigd. De doelen van het project en de workshop waren het creëren van effectieve besluitvormingsprocessen op nationaal niveau, kennis opdoen van de kwikafval-loop en het raamwerk dat belangrijk is voor milieuvriendelijk beheer van kwik, bewustwording over kwikafval, overheden assisteren bij de uitvoering voor het milieuvriendelijk beheren van afval, ondersteuning bij het Minamata Verdrag en bewustwording met betrekking tot de gevaren en risico’s die kwik en kwikafval met zich meebrengen.
Kortom, informatie die feitelijk al sedert 2013 bekend was.

Duidelijk uit het voren gaande blijkt, dat de Surinaamse regering weinig trek heeft om het Minamata Verdrag te ondertekenen en ratificeren. Immers, ondertekening en ratificering zou de regering verplichten om eindelijk eens echt, en dus serieus, werk te maken van het uitbannen van kwik.

Tot slot
Suriname maakt zich op Zuid-Amerikaans continent belachelijk
Hoe is het mogelijk dat Suriname weer eens het 'lelijke eendje' in Zuid-Amerika is? Waarom is het landen als Colombia, Guyana en Brazilië wel gelukt om het Minamata Verdrag te ratificeren, landen waar de autoriteiten met dezelfde problemen rond kwik te maken hebben als in Suriname.
Het NIMOS had in een veel eerder stadium al in actie moeten komen.
Maar, traag handelen lijkt synoniem voor Suriname...... Een land waar kwikgebruik in de kleinschalige goudwinning al vele jaren door de regering wordt gedoogd en waar geen enkele concrete actie wordt ondernemen om kwik uit te bannen. Nimmer zijn er gerichte acties geweest in goudwinningsgebieden door bijvoorbeeld het Korps Politie Suriname en het Nationaal Leger om kwik in beslag te nemen en om de gebruikers ervan te beboeten. De eerste goudzoeker die kwik gebruikt moet nog voor een rechter verschijnen.

Suriname maakt zich met dit trage handelen wat betreft het Minamata Verdrag weer eens ronduit belachelijk en ongeloofwaardig. Hieruit blijkt ook weer eens, dat Suriname overduidelijk met kwik in de maag zit, vooral omdat deskundigheid en doortastend beleid ontbreken en met slechts een paar workshops – met iedere keer hetzelfde verhaal – wordt kwik echt niet verbannen. Maar, dat begrijpen de vermeende deskundigen bij onder andere het NIMOS, schoothondje van de regering, niet.

(Red. De Surinaamse Krant, zondag 26 maart 2017)

LIST OF SIGNATORIES AND FUTURE PARTIES


Number of Signatories: 128
Number of Parties: 40
ParticipantSignatureRatification, Acceptance (A), Approval (AA), Accession (a)
Albania09/10/2014
Angola11/10/2013
Antigua and Barbuda23/09/2016 (a)
Argentina10/10/2013
Armenia10/10/2013
Australia10/10/2013
Austria10/10/2013
Bangladesh10/10/2013
Belarus23/09/2014
Belgium10/10/2013
Benin10/10/201307/11/2016
Bolivia (Plurinational State of)10/10/201326/01/2016
Botswana03/06/2016 a
Brazil10/10/2013
Bulgaria10/10/2013
Burkina Faso10/10/2013
Burundi14/02/2014
Cambodia10/10/2013
Cameroon24/09/2014
Canada10/10/2013
Central African Republic10/10/2013
Chad25/09/201424/09/2015
Chile10/10/2013
China10/10/201331/08/2016
Colombia10/10/2013
Comoros10/10/2013
Congo, Republic of the08/10/2014
Costa Rica10/10/201319/01/2017
Côte d´Ivoire10/10/2013
Croatia24/09/2014
Cyprus24/09/2014
Czech Republic10/10/2013
Denmark10/10/2013
Djibouti10/10/201323/09/2014
Dominican Republic10/10/2013
Ecuador10/10/201329/07/2016
Ethiopia10/10/2013
European Union10/10/2013
Finland10/10/2013
France10/10/2013
Gabon30/06/201424/09/2014 (A)
Gambia10/10/201307/11/2016
Georgia10/10/2013
Germany10/10/2013
Ghana24/09/201423/03/2017
Greece10/10/2013
Guatemala10/10/2013
Guinea25/11/201321/10/2014
Guinea-Bissau24/09/2014
Guyana10/10/201324/09/2014
Honduras24/09/201422/03/2017
Hungary10/10/2013
India30/09/2014
Indonesia10/10/2013
Iran (Islamic Republic of)10/10/2013
Iraq10/10/2013
Ireland10/10/2013
Israel10/10/2013
Italy10/10/2013
Jamaica10/10/2013
Japan10/10/201302/02/2016 (A)
Jordan10/10/201312/11/2015
Kenya10/10/2013
Korea, Republic of24/09/2014
Kuwait10/10/20133/12/2015
Latvia24/09/2014
Lesotho12/11/2014 (a)
Liberia24/09/2014
Libya10/10/2013
Liechtenstein01/02/2017 (a)
Lithuania10/10/2013
Luxembourg10/10/2013
Madagascar10/10/201313/05/2015
Malawi10/10/2013
Malaysia24/09/2014
Mali10/10/201327/05/2016
Malta08/10/2014
Mauritania11/10/201318/08/2015
Mauritius10/10/2013
Mexico10/10/201329/09/2015
Moldova, Republic of10/10/2013
Monaco24/09/201424/09/2014
Mongolia10/10/201328/09/2015
Montenegro24/09/2014
Morocco06/06/2014
Mozambique10/10/2013
Nepal10/10/2013
Netherlands10/10/2013
New Zealand10/10/2013
Nicaragua10/10/201329/10/2014
Niger10/10/2013
Nigeria10/10/2013
Norway10/10/2013
Pakistan10/10/2013
Palau09/10/2014
Panama10/10/201329/09/2015
Paraguay10/02/2014
Peru10/10/201321/01/2016
Philippines10/10/2013
Poland24/09/2014
Romania10/10/2013
Russian Federation24/09/2014
Samoa10/10/201324/09/2015
Senegal11/10/201303/03/2016
Serbia09/10/2014
Seychelles27/05/201413/01/2015
Sierra Leone12/08/20141/11/2016
Singapore10/10/2013
Slovakia10/10/2013
Slovenia10/10/2013
South Africa10/10/2013
Spain10/10/2013
Sri Lanka08/10/2014
Sudan24/09/2014
Swaziland21/09/2016 (a)
Sweden10/10/2013
Switzerland10/10/201325/05/2016
Syrian Arab Republic24/09/2014
Tanzania, United Republic of10/10/2013
The former Yugoslav Republic of Macedonia25/07/2014
Togo10/10/201303/02/2017
Tunisia10/10/2013
Turkey24/09/2014
Uganda10/10/2013
United Arab Emirates10/10/201327/04/2015
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland10/10/2013
United States of America06/11/201306/11/2013 (A)
Uruguay10/10/201324/09/2014
Venezuela (Bolivarian Republic of)10/10/2013
Viet Nam11/10/2013
Yemen21/03/2014
Zambia10/10/201311/03/2016
Zimbabwe11/10/2013