woensdag 29 juni 2016

Nederlandse media filosoferen deze dagen over de dag van morgen - Bouterse en strafeis Krijgsraad

De dag van morgen zorgt ook voor enige hoogspanning bij redacties Nederlandse media

29-06-2016  De Surinaamse Krant


Nederlandse media filosoferen deze dagen over de dag van morgen, donderdag 30 juni, de dag dat de hoofdverdachte in het 8 decemberstrafproces, Desi Bouterse, in de Krijgsraad waarschijnlijk een strafeis te horen krijgt. In aanloop naar die dag lijkt president Desi Bouterse zich in allerlei 'constitutionele crisis'- en 'staatsveiligheid in het geding'-bochten te wringen om als persoon Desi Bouterse onder de dag van morgen, onder een strafeis, uit te kunnen komen.

Zich baserend op vooral Surinaamse mediaberichten berichten de Volkskrant en het NRC vandaag, woensdag 29 juni 2016, over die dag van morgen, die ook tot hoogspanning lijkt te leiden op de redacties van diverse media in Nederland deze dagen.

'De spanning loopt op in Suriname nu de Krijgsraad op het punt staat de Decembermoorden-strafzaak, met president Desi Bouterse als hoofdverdachte, donderdag te hervatten. Het zijn de tropische regenbuien, de sibi busi, die Suriname deze dagen letterlijk maar ook figuurlijk schoonvegen. Terwijl ze rennen en schuilen voor de stortbuien is de aankomende zitting onder de Surinamers het gesprek van de dag. Op de markt, in de bus, op de radio bij de talloze debatten en inbelprogramma’s: het onderwerp waarop jarenlang een taboe rustte wordt voor het eerst echt besproken. Op straat en in de sociale media wordt druk gespeculeerd wat er gaat gebeuren', zo schrijft journaliste Nina Jurna, tegenwoordig correspondente in Rio de Janeiro, Brazilië, vandaag in het NRC met als kop boven haar bericht 'Valt nu toch het doek voor Desi?', de man waarover ze een boek schreef, dat eerst 'Desi – Desi Bouterse: Van Couppleger Tot President Van Suriname' als titel kreeg, maar uiteindelijk werd gewijzigd in een iets meer neutrale titel, 'Desi Bouterse, een Surinaamse realiteit'.

In haar artikel laat Jurna kort ondernemer Henri Behr aan het woord - een nabestaande, zijn broer, journalist Bram Behr, was een van de vijftien slachtoffers van de 8 Decembermoorden in 1982 - en de volgens Jurna 'gezaghebbend columnist' Giwani Zeggen, die nu en dan iets neerpent in de Ware Tijd en deel uitmaakt van een steeds groter wordende groep columnisten in Suriname die hun mening over van alles en nog wat willen ventileren. Columnisten pretenderen immers overal verstand van te hebben en er iets over te mogen 'zeggen'.

Zeggen: 'We leven niet meer in een militaire dictatuur, en hoewel pril: Suriname is een rechtsstaat. Het wordt niet meer geaccepteerd als Bouterse zich gaat opstellen alsof het de jaren tachtig zijn.' Maar, de praktijk wijst toch uit, dat het doen en laten van Bouterse wordt geaccepteerd. Verzet is nauwelijks te zien of te horen, of het zijn de protestacties van actiegroep 'We Zijn Moe' op en rond het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo, gelegen praktisch tussen het huis der democratie, De Nationale Assemblee - het Surinaamse parlement - en het 'paleis der crisissen en intimidatie', het presidentiële paleis, en de kritische betogen en ingezonden stukken in media van juristen die bijna allen - op een pro-Bouterse adept na - de door Bouterse opgeworpen constitutionele crisis als onzin en een Bouterse-verzinsel, waarvoor de man totaal geen onderbouwing opvoert, de prullenbak in dumpen.

Volgens Jurna is de positie van de president van Suriname verzwakt. Jurna in het NRC van vandaag: 'Daarbij kan Bouterse zich ook weinig fouten permitteren: zijn positie is verzwakt. De geplande zitting van de Krijgsraad komt op een moment dat de Surinaamse economie er belabberd voor staat door dalende goud- en olieprijzen en wanbeleid van zijn regering afgelopen jaren. De inflatie bedraagt 70 procent. Vooral de prijzen van nutsvoorzieningen schieten omhoog door afschaffing van subsidies en Surinamers kunnen de eindjes nauwelijks aan elkaar knopen. Bouterse kon in 2015 de kiezers achter zich krijgen door een enorme verhoging van sociale uitgaven zoals ouderdomsuitkeringen en kinderbijslag. Intussen raakte de schatkist leeg en de deviezenvoorraad uitgeput. De waarde van de Surinaamse dollar is meer dan gehalveerd.'

In de Volkskrant van vandaag schrijft Stieven Ramdharie: 'Het is Surinames best bewaarde geheim: de strafeis die de militaire aanklager in 2012 wilde uitspreken tegen hoofdverdachte 'D.D. Bouterse'. Donderdag zijn weer alle ogen gericht op slechts één man: Roy Elgin. Toen voorkwam Bouterse met een Amnestiewet dat het werd uitgesproken. Morgen dreigt een nieuwe ingreep. Waarom is Bouterse zo bang voor Elgins woorden?'

Ramdharie gaat in zijn artikel vooral in op de vraag of Bouterse morgen voor de Krijgsraad schuldig kan worden verklaard. Was hij wel of niet aanwezig in Fort Zeelandia die 8e december 1982 toen vijftien van zijn politieke opponenten op gruwelijke wijze werden vermoord? De afgelopen jaren hebben diverse personen zowel voor als tegen Bouterse verklaringen hierover afgelegd en die worden door Ramdharie benoemd. Aanwezig of niet, geschoten op een of twee slachtoffers, hij was de hoofdverantwoordelijke op dat moment, op die zwarte dag in de recente Surinaamse geschiedenis.

Bouterse beweert echter sinds eind jaren negentig consequent, dat hij die nacht bij zijn toenmalige maîtresse Rita Chin A Loi was, schrijft Ramdharie, die vervolgens de advocaat van Bouterse citeert, Irwin Kanhai: 'Elgin moet het bewijs maar voorleggen dat mijn cliënt schuldig is. Ik zie het niet.'

De Nederlandse strafadvocaat Gerard Spong zegt in de Volkskrant van vandaag: 'De executies staan vast. Dat ze zijn voltrokken door militairen, staat ook vast. Evenals de plek. Maar, was Bouterse ook persoonlijk betrokken? Daar gaat het om. Was hij aanwezig en gaf hij het bevel? En, op de tweede plaats, lag het in zijn macht om de executies te beletten? Op grond van de 'command responsibility', die door alle internationale tribunalen wordt gebruikt, was hij als bevelhebber straatsrechtelijk aansprakelijk voor de executies.' Dat Bouterse toen zelf de trekker niet overhaalde, maakt volgens Spong niet uit.

(Red. De Surinaamse Krant)

zondag 26 juni 2016

Den Blauwvinger: Er was eens ...


COLUMN: … en andere sprookjes


Er was eens
een ontwateringsplan voor Groot-Paramaribo
een project tramlijn tussen Paramaribo en Onverwacht
een project uitdiepen Surinamarivier bij Paramaribo
een project iguanafokboerderij in het district Coronie
een Caribische voedselschuur
een Amazone Resources rivierwaterexportplan
een effectie bescherming van het Brownsberg Natuurpark
een ban op export van in het wild gevangen dieren
een ban op het gebruik van kwik door goudzoekers
een aloë vera-project in het district Coronie
een project nieuwe snelweg tussen Paramaribo en Zanderij
een zonnepaneel voor het achterland
een zogenaamd toerismebeleid
een ministerie met een functionerende en reagerende afdeling Voorlichting
een spreekverbod voor Limbo en overige negatieve stemmingmakers
een functionerende presidentiële Commissie Ordening Goudsector
een cassavefabriek in het district Para
een herinrichtingsplan voor de vuilstort Ornamibo
een controle op producten in supermarkten
een SGS shipment controlesysteem in de haven van Paramaribo
een Chinese prefabwoningbouwfabriek in Para die 3.000 woningen per jaar zou fabriceren
een ordening en opschoning van de 'incestueuze' mediasector
een korjaal op een van de Surinaamse wateren met zwemvesten voor passagiers
een basisschool met mooi, nieuw meubilair en mooi, nieuw lesmateriaal
een Assemblee zonder schreeuwende en vuil smijtende politici
een politiekorps met voldoende inkt, toiletpapier en auto's die rijden
een minister met kennis van zaken
een ministerie met hbo-beleidsmedewerk(st)ers
een volkspresident
een bekennende hoofdverdachte in 't 8 decemberstrafproces
een constitutionele crisis
een constitutioneel vraagstuk
een bedreiging van destaatsveiligheid
een noodtoestand
een strijdbare vakbeweging
een dialoog
een veroordeling
en vele, vele andere sprookjes...

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
25 juni 2016
Amsterdam-Paramaribo

maandag 20 juni 2016

Regeringen laten jarenlang vuilstort Ornamibo links liggen - Omwonenden barricaderen toegangsweg

Vuilstort zorgt al vele jaren voor ernstige overlast omwonenden

Overheid lijkt zich geen raad te weten met Ornamibo en komt met lapmiddelen als 'oplossing' – Al in 2006 zei een minister, dat Ornamibo ongeschikt als vuilstortlocatie...

20-06-2016  De Surinaamse Krant


Dat de overheid zich geen raad weet met en de vuilstort Ornamibo en met de klagende omwonenden werd donderdag 16 juni weer eens bewezen. Die dag besloten omwonenden de toegangsweg naar de vuilstort te barricaderen, een zoveelste actie om gehoord te willen worden. Tijdens dat protest werd weer eens de onmacht en passieve attitude van de overheid (lees: het verantwoordelijk ministerie van Openbare Werken, OW) bloot gelegd door een ongefundeerde uitspraak van ene Raoel Swedo, die als het hoofd van de Voorlichtingsdienst van OW zei, dat de protestactie politiek werd gestuurd...... Maar, heer Swedo, legt u eens uit hoe je duizenden overlast veroorzakende vliegen en rookontwikkeling op en rond de vuilstort kunt sturen? Zij worden feitelijk door uw, OW, onmacht en onkunde gestuurd in de richting van omwonenden die daar letterlijk ziek van worden en dat al vele jaren achtereen. Heeft u het antwoord, heer Swedo?

Afval wordt zelfs in de Parakreek gestort, waardoor het water verontreinigd is geworden en buurtbewoners er geen gebruik meer van kunnen maken. Daarenboven worden alle soorten afval op de vuilstort gedumpt, of het nu gaat om huishoudelijk afval, medisch afval, asbesthoudende materialen of kadavers. De vuilstort is een ongecontroleerde onhygiënische gevaarlijke tijdbom en de regering weet dat. Al vele jaren zijn er problemen met de vuilstort Ornamibo. Klagen omwonenden niet over vliegen- of stankoverlast dan is het wel de rook die voor gezondheidsproblemen zorgt. Maar, achtereenvolgende regeringen hebben geen oog en oor gehad voor de problemen. Er is nog geen enkele structurele oplossing in zicht, laat staan een nieuwe vuilstortlocatie.


Hieronder als collectieve geheugenopfrisser een overzicht vanaf 2006 van het Ornamibo-syndroom van de regering.

Herindeling vuilstort...
Begin november 2006 maakte toenmalig minister Ganeshkoemar Kandhai van Openbare Werken bekend, dat de vuilstortplaats Ornamibo zou worden heringedeeld. Maar, het ging slechts om een noodmaatregel om een einde te maken aan de aanhoudende stank- en rookoverlast voor de omgeving. De mededeling kwam daags na het einde van een dagenlange brand op de vuilstort, die vermoedelijk was veroorzaakt door zogenoemde ‘rapers’, die vooral op zoeken waren naar bruikbaar en te verkopen kopermateriaal. Van enige herindeling was echter geen sprake, slechts werden truckladingen zand gestort. Volgens minister Joyce Amarello-Wlliams van het ministerie van Arbeid, Technologische ontwikkeling en Milieu (ATM) - het huidige minister van Arbeid - was de ligging van de vuilstort ongeschikt.

Ruim een jaar later, eind januari 2007, werd bekend, dat binnen niet te lange tijd de eerste moderne vuilstortplaats van Suriname in gebruik zou worden genomen: Ornamibo zou worden heringericht volgens internationale milieustandaarden en afval zou worden gesorteerd, beheerd en gecontroleerd. Gesproken werd van een mijlpaal. Ewald Gerard, toenmalig directeur Bouwkundige Werken en Dienstverlening van het ministerie van Openbare Werken, liet via de media weten, dat een aanbieder van vuil instructies zou gaan krijgen om in een bepaalde ‘cel’ te storten, waar opzichters de aanbieder vervolgens zouden moeten instrueren. Het gedumpte vuil zou dagelijks worden afgedekt met zand en bespoten worden met bestrijdingsmiddelen. Van stank, rook en gassen door het veelvuldig in brand steken zou geen sprake meer zijn. Er zouden weegbruggen en een afvalregistratiesysteem komen.

Herinrichting à 385.000 euro.....
Toenmalig minister Rick van Ravenswaay van Planning en Ontwikkelingssamenwerking (Plos) en Ganeshkoemar Kandhai van Openbare Werken (OW) ondertekenden 11 januari 2007 het project ‘Het aanleggen en inrichten van een gecontroleerde vuilstortplaats te Ornamibo (Fase 1)’. Het project wordt voor ruim 385.000 euro gefinancierd uit het Startfonds (Nederlandse Verdragsmiddelen). Het ministerie van Plos stelde ongeveer 1 miljoen euro beschikbaar. Dit werd op 12 januari 2007 bericht door het Dagblad Suriname en de Ware Tijd. Laatstgenoemde krant schreef overigens abusievelijk, dat het ging om 385 miljoen euro.
Aannemer AGWW (Aannemers-, Grondverzetbedrijf Water en Wegenbouw) moest binnen acht maanden de nieuwe stortplaats in gereedheid brengen. Met dat bedrijf was op 29 december 2006 bij OW een samenwerkingscontract ondertekend voor de herinrichting van de vuilstort.
In de begroting voor het jaar 2011 van OW werd vermeld dat in 2007 een aanvang was gemaakt met de herinrichting en dat voor de eerste fase een bedrag werd uitgetrokken van bijna drie miljoen Surinaamse dollar. In vier fasen moet in totaal zestig hectare worden heringericht. Op de heringerichte vuilstort moet het aangeleverde vuil in lagen gestort worden. Na een bepaalde hoeveelheid en het bereiken van een hoogte van vijftien meter, wordt het vuil afgedekt met zand. Bij de herinrichting zou de stortplaats opgebouwd moeten worden met hoogteverschillen van telkens twee meter. Nadat de eindhoogte is bereikt, moet alles afgedekt worden met klei. De nieuwe vuilstort moet voorzien zijn van leidingen, onder de grond, om het vervuilde water in op te kunnen vangen. Vervolgens zal het water in speciale vergaarbakken opgevangen en gezuiverd worden, waarna het gezuiverde water de Pararivier in zal stromen.

Rapers rapen vis-, brood- en vleesafval voor worstverkopers...
Maar, ondanks gedane toezeggingen vanuit de overheid bleef de stortplaats voor overlast zorgen. In de tweede week van mei 2009 bleek dat gedumpt vis-, brood- en vleesafval te Ornamibo in opdracht door rapers werd verzameld om vervolgens terecht te komen in de keukens van verkopers van worst en andere etenswaren. Dit werd 12 mei bekendgemaakt door de Ware Tijd. Met grote regelmaat kwamen afnemers van de vis-en vleesdelen naar de vuilstortplaats. De rapers werden voor hun werkzaamheden vergoed.

Dezelfde krant berichtte in haar editie van vrijdag 16 maart 2012, dat met het uitbreiden van de vuilophaaldienst er natuurlijk ook meer vuil verwerkt moest gaan worden. Uit het artikel werd duidelijk dat er een folielaag op de vuilstort was geplaatst om vervuiling van de bodem zoveel mogelijk te voorkomen en ook dat de grond was verhoogd. Daarnaast meldde de krant dat er daadwerkelijk een irrigatiesysteem was aangelegd om vuil water te zuiveren en het schone water te lozen in de Pararivier.

OW in mei 2012: ‘Het moet verbeterd worden’
De stankoverlast werd nog steeds niet minder. Begin mei 2012 verklaarde Valery Lalji, waarnemend onderdirecteur Dienstverlening bij het ministerie van Openbare Werken, dat Ornamibo de hoeveelheid vuil nog wel aan kon, ‘maar het is niet de ideale wijze om het vuil te verwerken. We kijken ook uit naar een andere verwerkingsmethode. Het moet verbeterd worden.’ Aan de stank die vrijkomt kon vooralsnog niets gedaan worden. Er werden volgens Lalji wel reinigingsmiddelen gebruikt om de stank te verminderen. ‘We werken er hard aan om er dit jaar nog een oplossing voor te hebben. Het moet een strategische plek zijn die zodanig ligt, dat het grondwater niet besmet raakt.’

Ook asbestafval
Een maand later, 15 juni 2012, bevestigde Steven Codrington, waarnemend hoofd van de afdeling Vuilophaal en Verwerking binnen het ministerie van Openbare Werken (OW), dat asbestafval te Ornamibo wordt gedumpt. Codrington: ‘Er is op de stortplaats te Ornamibo inderdaad een locatie waar asbest wordt opgeslagen. Deze locatie is in de tijd samen met het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname) aangewezen en is ook met GPS-coördinaten vastgelegd. Het is ook de enige plaats in Suriname waar asbestafval wordt begraven.’
Codrington verzekerde, dat er geen enkel risico bestond dat, bijvoorbeeld bij een brand, een shovel begraven asbestafval kapot zou kunnen trekken waardoor het levensgevaarlijke asbeststof zou kunnen vrijkomen. ‘De locatie waar asbestdakplaten worden begraven is afzonderlijk van de locatie waar het dagelijks huishoudelijk afval wordt verwerkt. Er rijdt dus geen machine over de locatie waar de platen worden geplaatst.’ Volgens Codrington was begin juni 2012 op de vuilstort Ornamibo 413 kubieke meter asbestafval (asbesthoudende dakplaten) begraven. Op de vraag aan Codrington of met het begraven van asbestafval niet een probleem naar de toekomst wordt verschoven, antwoordde hij: ‘Neen, het is geenszins de bedoeling dat het voor eeuwig zo blijft, maar dat na de herinrichting van de stortplaats er een permanente oplossing komt.’

De herinrichtingswerkzaamheden lagen echter al een paar jaren stil. Steven Codrington, begin juni 2012: ‘In 2009 zijn deze werkzaamheden door uiteenlopende oorzaken stopgezet. Het is de bedoeling dat, na een gedegen evaluatie, de voortgang van het project verder ter hand zal worden genomen, aangezien reeds zeventig procent van het project gerealiseerd is.'

Raper overreden door bulldozer gevolgd door protesten omwonenden
Een paar weken na de opmerkingen van Codrington kwam de vuilstort weer eens in het nieuws. De 39-jarige raper Alfred ‘Pape’ Bongsodipo was in zijn slaap op de vuilstort op 6 juli 2012 door een bulldozer overreden en aan zijn verwondingen overleden. De man had de nacht op het vuil doorgebracht in één van de lege kartonnen dozen, die op de binnenwegen van de stortlocatie lagen. De bulldozerchauffeur die vroeg aan het werk ging, ging ervan uit dat er zoals vaker het geval was, weer lege dozen op de weg waren. Hij reed dan ook zonder erbij stil te staan over de dozen. Een aantal omwonenden van de vuilstortplaats Ornamibo liet via het Dagblad Suriname weten, dat ‘het nu tijd wordt dat de overheid iets doet met de mensen op de vuilstortplaats’. Op de vuilstort waren destijds enkele tientallen rapers aan het werk die op die manier proberen een boterham te kunnen verdienen. Er werd ze geen strobreed in de weg gelegd door medewerkers van Openbare Werken.
Twee weken later besteedde dezelfde krant aandacht aan de overlast die omwonenden nog steeds ondervonden van de vuilstort. ‘De geur is niet uit te houden. Mensen die in de nabije omgeving wonen, kunnen niet eens op hun terras zitten om wat frisse lucht te happen. We kunnen niet eens op ons balkon zitten en moeten de deuren dag en nacht gesloten houden’, vertelde een buurtbewoner. Natasja zei in gesprek met een verslaggever van de krant, dat zij geen visite kan ontvangen vanwege de heersende situatie. Niemand durft op bezoek te komen, omdat gasten het gevoel krijgen op een vuilnisbelt te zijn. De vuilstortplaats wordt gescheiden door een goot. De buurtbewoners zeiden te hopen dat de situatie weer leefbaar wordt gemaakt en dat zij in de toekomst af zijn van ‘de ellende’.

Aandacht in De Nationale Assemblee
Het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien riep op 4 oktober 2012 in De Nationale Assemblee de regering op om snel op te treden en de problemen rond de vuilstortplaats Ornamibo op te lossen. Er was nog steeds op en rond de vuilstortplaats sprake van een enorme stank die ver in de omgeving in alle huizen doordringt. Door personen, vermoedelijk de rapers die rond de belt rondhangen, werden ook nog eens autobanden in brand gestoken, aldus de politicus. Gajadien zei dat de regering of snel moest ingrijpen of het besluit moest nemen om de locatie te sluiten. Hij kreeg bijval van Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons.

Plotseling duiken erfgenamen op.....
Medio januari 2013 doken plotseling enkele erfgenamen van de eigenaar van de grond van de vuilstort Ornamibo, Mataw Janki, op die in actie kwamen en dreigden de locatie te barricaderen. In 2000 zou het ministerie van Openbare Werken met enkele erfgenamen van Janki een ruil overeengekomen zijn. Hierbij werd een deel dat toebehoorde aan de erfgenamen, groot 41,5 hectare aan de Parakreek, geruild. Dat perceel staat nu bekend als de vuilstortplaats Ornamibo. Na twaalf jaren hebben niet alle erfgenamen in ruil voor hun aandeel, een ander stuk grond van de overheid gehad, terwijl de overheid dagelijks gebruik maakt van hun perceel.
De Kantonrechter heeft in deze kwestie al een vonnis gewezen, waarin de Staat veroordeeld werd om binnen drie maanden een perceel toe te wijzen aan de erfgenamen op straffe van een dwangsom. Volgens een van de erfgenamen was de dwangsom reeds lang opeisbaar. De erfgenamen hebben in december 2012 een laatste verzoek aan de minister van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) gedaan. Het stuk perceel stond nog steeds op naam van de erfgenamen waardoor zij juridisch nog steeds de eigenaren waren. Zij maakten aan de minister kenbaar, dat indien niet binnen een maand na het schrijven zou worden gereageerd, zij de toegang tot dat terrein zouden barricaderen. Inmiddels is die tijd verstreken en de erfgenamen maken zich op om op zeer korte termijn acties te ondernemen. Maar, het waren omwonenden die eind februari aan de bel trokken om weer aandacht te vragen voor de zeer onhygiënische situatie op en rond de vuilstort.

Reactie OW-minister Abrahams
Minister Ramon Abrahams van Openbare Werken liet 27 februari 2013 via De West weten, dat de Ornamibo-kwestie eigenlijk een politiek spel is. 'Het is duidelijk dat mensen worden aangezet om zaken te doen’, aldus Abrahams. Hij benadrukte, dat de gronden te Ornamibo weggegeven waren door de regering Venetiaan-Sardjoe en niet door de huidige regering.

Asiskumar Gajadien verklaarde tegenover de krant, dat hij uit bronnen had vernomen dat van de elf perceeleigenaren drie tot vier eigenaren waren gecompenseerd en wel door de regering Venetiaan. Het probleem van de overige niet gecompenseerde eigenaren lag op het bord van de regering Bouterse-I.
‘Ik kan niet voor de vorige regering praten. Wat ik wel kan zeggen is, dat de vorige regering een gecontroleerde vuilstortplaats wilde opzetten, maar dit project is uitgebleven’, aldus Gajadien. Volgens het lid van De Nationale Assemblee was er een aanbesteding gehouden, waarbij een deel van dit project was uitgevoerd en de rest uitbleef.
‘Het was de bedoeling dat de huidige regering hiermee verder zou gaan, maar informatie heeft me bereikt, dat de werkzaamheden helemaal stopgezet zijn’, aldus Gajadien, daarmee bevestigend hetgeen Steven Codrington van OW in juni 2012 zei.
Naar zeggen van Gajadien hadden de bewoners van dit gebied geen vertrouwen meer in de overheid en wensten daarom dat de vuilstortplaats gesloten wordt.

Petitie
Buurtbewoners van Ornamibo dienden donderdag 14 maart 2013 een petitie in bij het ministerie van Openbare Werken (OW), omdat ze niet langer te midden van de stank wilden leven. Reshmi Bihariesingh, vertegenwoordiger van de bewoners verenigd in een actiecomité, zei, dat een eventueel in te dienen schadeclaim bij de regering 'on hold' was gezet. Mocht na het indienen van de petitie geen reactie van het ministerie volgen, dan zouden er wel stappen worden ondernomen, aldus Bihariesingh maandag 11 maart tegenover de Ware Tijd. In het comité waren dertig personen vertegenwoordigd uit onder andere de buurten Dijkveld, Houttuin, Adhinweg, Vredenburg serie A en B en het Sewdajalproject.

Actiegroep SOS, Stop Ornamibo Stort, in leven geroepen
Sinds begin maart 2013 had Actiegroep SOS een eigen Facebookpagina om aandacht te vragen voor de al jarenlang voortslepende problemen rond de vuilstort Ornamibo. Hierop was onder ander te lezen:

'Vuilstortplaats Ornamibo .. de beerput van Paramaribo, Wanica en omstreken.. een bron van ziekten, stank en verderf . Buurtbewoners van Houttuin, Vredenburg serie A + B, Domburg, Ornamibo, PWB project, Sewdayal Project . ..zijn het zat !

Waar hebben wij last van :
• een enorme ongedierteplaag : vliegen, aasgieren, ratten, kakkerlakken en muskieten.
• de steeds sterker wordende stank in de omgeving.
• Rook en gas vorming bij verbranding, en praten we over een sterke brandende rook, waarbij ademhalingsproblemen en astma verschijnselen optreden (zware blootstelling aan zeer vervuilde lucht).
• Vervuild drink en huishoudelijk water. Er wordt hier veelvuldig gebruik gemaakt van regenwater. Bepaalde huishoudens zijn ook nog eens niet aangesloten op het waterleidingnet. Het opgevangen regenwater staat vaak bloot aan de gifgassen die vrijkomen, maar ook aan uitwerpselen van de ongedierte. Maar ook het water, dat gebruikt wordt voor de dieren en planten van de vele boeren in de omgeving, is zwaar vervuild.
• De kolonies aan straathonden die hier in de omgeving leven, maar ook veelvuldig worden gedumpt. Dit is weer een apart probleem, omdat wij elke dag geconfronteerd worden met kadavers op de weg of zieke honden die het erf opwandelen.
• Zware vervuiling van de Highway, door alle vuilzakken en rommel die vanuit de vuilwagens op de weg vallen. De trucks zijn veelal overbeladen en laten vaak een spoor van rotzooi op de weg liggen; dit geldt ook voor visafval. Wat natuurlijk weer talloze zwerfhonden met zich meebrengt.
Het is een zorgelijke situatie, die absoluut aangepakt moet worden.'

Wat heeft het NIMOS gedaan? 
De afgelopen jaren heeft het NIMOS passief toegekeken naar hoe de situatie op de vuilstort Ornamibo verergerde. Het instituut is zelfs in het verleden akkoord gegaan met de komst van deze vuilstort vlakbij bewoond gebied en ook is zij akkoord gegaan met het daar onder de grond begraven van asbestafval (met name dakplaten).
De opmerkingen vanuit het NIMOS in de tweede week van maart van dit jaar, dat zij samen met het ministerie van Openbare Werken wilde zoeken naar een oplossing van het stankprobleem, konden met een korrel zout worden genomen. De oplossing was al gevonden toch? Het afval begraven onder een laag zand.....
Het was een niet serieus te nemen opmerking vanuit de papieren tijger, het NIMOS. Alsof zij dacht en wellicht anno 2016 nog steeds denkt met toiletspray of iets dergelijks het stankprobleem aan te kunnen pakken, terwijl het om een veel groter probleem gaat: de aanwezigheid van een dergelijk grote vuilstort bij bewoond gebied. Dat had nooit mogen gebeuren.
Laten het NIMOS en het ministerie van Openbare Werken zoeken naar een nieuwe locatie voor een compleet nieuwe vuilstort, ver buiten bewoond gebied. Het NIMOS was ook in geen velden of wegen te bekennen bij de meest recente protestactie van omwonenden bij de vuilstort,

Vuilstort Ornamibo blijft heet hangijzer waar regering geen raad mee weet
De vraag is gerechtvaardigd of de regering Bouterse-II deze keer, na een zoveelste protest van omwonenden, wel actie gaat ondernemen om vaart te zetten achter de herinrichting van de vuilstort. Daarenboven zou de overheid er goed aan doen om een nieuwe locatie te zoeken, immers er kan niet tot in het oneindige vuil gestort blijven worden op de huidige vuilstort. De regering zou gedegen beleid moeten gaan ontwikkelen om de afvalproblematiek in het land goed ter hand te nemen en ook om te zorgen voor een goede afvalscheiding en recycling van diverse materialen.

(Red. De Surinaamse Krant, maandag 20 juni 2016)

zondag 19 juni 2016

Den Blauwvinger: Ligt een ramp op de loer op de Cotticarivier?

COLUMN: Grote vrachtschepen wordt toegestaan op smalle Cotticarivier te varen


Vrachtschepen hebben al paar keer schoolboten/korjalen geramd

19-06-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Ligt een ramp op de loer op de Cotticarivier in het district Marowijne? Die vraag lijkt zeker gerechtvaardigd na een zoveelste incident op deze smalle, diepe rivier. Het vrachtschip Altair ramde dinsdag 14 juni ter hoogte van het dorp Tamarin aan de rivier, ten noorden van Moengo en niet ver van het dorp Wanhatti, een korjaal die dagelijks schoolkinderen vervoert. Niemand raakte gewond, de schoolboot lag aangemeerd, maar werd door de aanvaring vernietigd. De volgende dag verscheen een videofilmpje van het incident op Facebook, waarop duidelijk te zien is hoe imposant zo'n vrachtschip, dat pal langs een dorpje vaart op de smalle Cotticarivier, is.


Veel mensen reageerden geschokt en bovenal verontwaardigd op de beelden. Een van de personen die meteen reageerde was oud-VN ambassadeur Henry Mac Donald: 'Sinds wanneer kunnen deze grote schepen op eigen kracht varen op de Cotticarivier? Voor zover ik weet werden deze schepen vroeger vooruit gesleept. Er waren zelfs speciale sleepboten daarvoor. Ik heb tenminste een kapitein gekend. Kapitein Silos had fantastische verhalen over zijn werk als kapten bij de Suralco denk ik. Wat zijn de regels? Bestaan die er nog? Dit kon veel erger zijn afgelopen! We need to get a grip on ourselves and our lives at so many echelons....weer.'

Iemand anders reageerde als volgt: 'De Cottica is dieper dan de Surinamerivier en erg smal, dus zonder sleepboten zal er altijd gevaar ontstaan. Zeer onverstandige beslissing van de havenautoriteit/loodswezen.' 'Functioneert de dienst Haven- en Loodswezen wel, want dit kan gewoon niet. Is verschrikkelijk man', aldus een dame.

MAS verstrekt onjuiste informatie over vaartijden Altair
Begrijpelijke reacties. Overigens werd de komst van het vrachtschip min of meer aangekondigd door de Maritieme Autoriteit Suriname, MAS, op haar website in een bekendmaking aan de scheepvaart op de Cotticarivier:

'Op 12 en 13 juni 2016 zal het vaartuig M/S Altair vanuit Alkmaar richting Moengo Haven en terug, de dorpen langs de Cotticarivier tussen 9:00 's morgens en 5:00 's middags passeren.' (…) 'De scheepvaart wordt verzocht hiermee rekening te houden.'

Maar, het schip voer dinsdag 14 juni langs Tamarin, dus de informatie van de MAS was niet juist.

De MAS liet twee dagen later weten aan de redactie van De Surinaamse Krant weten, dat zij onderzoek doet naar de aanvaring. De Maritieme Autoriteit maakte 6 mei vorig jaar overigens via een persbericht bekend, dat om de twee tot drie maanden een beloodsing wordt uitgevoerd naar de Cottica- en Commewijnerivier, maar dat de frequentie omhoog mag. Hoe vaak dat nu wordt uitgevoerd is niet bekend. Er zijn wel voorwaarden verbonden aan de zogenoemde beloodsing. 'In sommige gevallen zal een sleepboot nodig zijn om het schip door de bochten van de rivier heen te krijgen. Bij een schip met een maximale lengte van 100 meter is dat niet nodig.' 
De Altair is echter 118,55 meter lang, zo blijkt uit informatie op de website shipspotting.com, en volgens informatie uit Tamarin werd de Altair niet gesleept.

Het goudwinningsbedrijf Surgold/Newmont, voor wie lading door de Altair naar de haven van Moengo werd vervoerd, liet een dag of twee na het incident weten de schade van de twee meest recente vaarincidenten, waardoor leerlingen en de vervoerder gedupeerd werden, te vergoeden. In november vorig jaar vond er een ander incident met een schip van de goudmaatschappij plaats op de Cotticarivier:



Surgold/Newmont vergoedt aangerichte schade om zaak te sussen...
Albert Ramdin, Surgolds directeur Externe Relaties, heeft verklaard, vooruitlopend op de formele afwikkeling van claims, dat het bedrijf ervoor zal zorgen dat er weer vervoer zou komen voor de kinderen van het gebied. Ramdin zei verder, dat Surgold continu goederen vanaf de Nieuwe Haven naar Moengo over de rivier transporteert, bestemd voor haar grote goudmijn in het Meriangebied.

Het waren mooie, sussende, woorden van Ramdin, maar feit is en blijft dat je je in alle redelijkheid als verantwoordelijke overheid moet afvragen of het wel, moreel, aanvaardbaar is om grote zeeschepen toestemming te verlenen om de Cotticarivier op te varen, een smalle rivier met diverse bochten erin. Tot nu toe zijn er bij aanvaringen nog geen gewonden, of erger, doden, te betreuren geweest, maar de videobeelden van de twee meest recente incidenten spreken boekdelen. Ze hadden erger kunnen aflopen.

Moet eerst een kalf verdronken zijn, alvorens men de put gaat dempen?
Natuurlijk zullen voor alle betrokken bedrijven allerlei kostenaspecten een rol spelen om de transporten van materieel en goederen zoveel als mogelijk over water te laten plaatsvinden. Maar, om meer aanvaringen en erger op de Cotticarivier in de toekomst te voorkomen is het wellicht veiliger dat de vrachtschepen, die voor Suralco/Newmont en anderen varen, hun lading in de haven van Paramaribo lossen en daarvandaan verder vervoeren over de weg in trucks. Het zou daarom goed zijn wanneer verantwoordelijk minister Andy Rusland van Transport, Communicatie en Toerisme eens binnen afzienbare termijn aan de tafel gaat zitten met onder andere de MAS en Surgold/Newmont om alternatieve transportroutes vast te stellen in plaats van de smalle Cotticarivier-route of moet eerst een kalf verdronken zijn, alvorens men de put gaat dempen?

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
19 juni 2016
Amsterdam-Paramaribo

Laatste nieuws:
Het Assembleelid Marinus Bee (ABOP) heeft inmiddels gesproken met directeur Cornelis Amafo van de MAS en met Albert Ramdin van Surgold, zo werd gisteren zaterdag 18 juni bekend. 

'We hebben samen gekeken naar mogelijkheden om incidenten te voorkomen. Met de MAS is overeengekomen dat wanneer schepen de Cotticarivier aandoen, dit bekendgemaakt wordt via Radio BOP en TV Assoseye. Hierdoor zijn de mensen tijdig op de hoogte', aldus Bee tegenover Starnieuws. (Foto: Assembleelid Marinus Bee en Surgold/Newmont-directeur Adriaan van Kersen (links) en Albert Ramdin, Director External Relations)

Met het ministerie van Openbare Werken zal gesproken worden over mogelijkheden om Tamarin te ontsluiten door een weg aan te leggen. Zo kunnen de kinderen veilig met de bus worden vervoerd naar school. Bee heeft de MAS en Surgold aangeraden om een 'gran krutu' (vergadering in een dorp) te houden om de mensen in de omgeving op de hoogte te stellen van de activiteiten en de frequentie op de rivier.

maandag 13 juni 2016

Minister Dodson doorbreekt sinds februari eindelijk stilzwijgen over scalians ('barges') op Marowijnerivier ('Maroni')

Halfslachtig pappen en nathouden gedoogbeleid regering leidt tot aantasting biodiversiteit grensrivier

Dodson stelt met Frans-Guyana commissie samen om 'kwestie te bespreken', maar goudpontons lijken gewoon te mogen blijven

13-06-2016  De Surinaamse Krant


Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen doorbreekt eindelijk sinds februari zijn hardnekkige stilzwijgen over de aanwezigheid van diverse scalians op de Marowijnerivier ter hoogte van Maripasoula. De redactie van De Surinaamse Krant was het die de bewindsman in februari van dit jaar, en onlangs weer, informeerde over de scalians, na verkregen van de Frans-Guyanese non-gouvernementele organisatie Hurleurs de Guyane, met foto's, over de goudpontons. Overigens zijn Assembleeleden ook niet happig om te reageren op vragen over de scalians op de grensrivier en het stilzwijgen, tot vandaag, van Dodson, met uitzondering van DOE-Assembleelid Carl Breeveld - de partij van Dodson - die vanmiddag, maandag 13 juni 2016, De Surinaamse Krant via e-mail slechts laat weten 'De minister moet hierop antwoorden. Ik heb hem gevraagd dat te doen.'



De Surinaamse Krant heeft de bewindsman een paar keren via e-mail benaderd met de vraag of hij op de hoogte is van de aanwezigheid van de scalians op de grensrivier en zo ja, of en welke actie hij tegen de pontons zou ondernemen. Maar, Dodson heeft geen enkele keer gemeend te moeten reageren. Gedogen en zwijgen gaan kennelijk hand in hand bij de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.

Dodson laat dan echter eindelijk vandaag, maandag 13 juni 2016, via de Ware Tijd weten dat binnenkort, samen met Frans-Guyana, een commissie wordt ingesteld om de kwestie te bespreken.

'Ook dorpen van Frans-Guyana zetten deze goudmachines in op de Marowijnerivier, en de Fransen juichen de ordening toe', aldus Dodson. Het zou volgens hem nu gaan om twaalf scalians en tien kleine goudpontons. Mogelijk zullen deze goudactiviteiten gedoogd, maar wel aan regels gebonden worden, zoals het niet extreem vervuilen van de rivier. Het wordt waarschijnlijk het oplossingsmodel dat wordt toegepast in Lebi Doti in Brokopondo, waar een deel van de opbrengsten van de scalians in de kas van het dorp vloeit om projecten voor die gemeenschap uit te voeren.

'Dat model werkt daar heel goed en we kunnen dat ook toepassen in bijvoorbeeld het Langatabikigebied', zegt de minister.

Het heeft er dus alle schijn van dat, zoals De Surinaamse Krant eerder al berichtte, de regering weer de biodiversiteit vernietigende scalians gaat gedogen, met alle gevolgen van dien. Dit is een halfslachtig beleid van pappen en nathouden. Overigens is het vanzelfsprekend, dat de Fransen de (vermeende) 'ordening' toejuichen, zoals Dodson stelt. Immers, de Fransen treden al langere tijd wel daadkrachtig tegen scalians op hun wateren op. Zij worden zonder pardon vernietigd. Pontonhouders aan de Franse zijde van de Marowijnerivier die op de hoogte zijn van de komst van gendarmerie en het leger, nemen de benen, en verplaatsen hun scalians naar de Surinaamse zijde van de rivier, omdat zij weten dat Suriname niet optreedt....

Dat Dodson als een van de regels waaraan scalianhouders stelt, dat de rivier 'niet extreem' vervuild mag worden is natuurlijk absurd. Hij zou juist een beleid moeten voeren waarin helemaal geen sprake is van vervuiling van de Marowijnerivier. Immers, het vervuilen van de grensrivier heeft ook gevolgen van de bewoners van inheemse dorpen die aan de oevers van de rivier zijn gelegen....

Hoofdkapitein Albert Kamil van Paramacca juicht de zogenoemde ordening, waar duss feitelijk geen sprake van is, toe. Hij zegt dat ongeveer tien goudpontons actief zijn in het Langatabikigebied. Door hun activiteiten worden zand en grind opgehoopt in de rivier, waardoor vaargeulen dichtgaan. Kamil herinnert zich dat enkele maanden geleden twee boten waren vastgelopen op de rivier en de mensen genoodzaakt waren om daar te overnachten. Hij vreest dat zich hierdoor ongelukken, met als gevolg de dood, kunnen voordoen.

(Red. De Surinaamse Krant)

zondag 12 juni 2016

Den Blauwvinger: Surinamers lijken gewoon Bouterse als hun president te willen...

COLUMN: Kritiek op- en protest tegen regeringsbeleid ontberen slagkracht en wil om 'te winnen'

Verdeelde vakbeweging weet geen vuist te maken en 'leden' niet te mobiliseren – Volk schreeuwt en jammert, maar echte actie blijft achterwege

12-06-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De macht van de Surinaamse president Desi Bouterse lijkt niet te breken. Ondanks het door zijn regering Bouterse-I van 2010 tot en met medio 2015 gevoerde wanbeleid, dat de eerste maanden van zijn regering Bouterse-II gewoon is gecontinueerd, waardoor hij als een geslagen hond noodgedwongen en schaamteloos voor financiële steun heeft moeten aankloppen – met succes – bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in Washington, VS, kan hij verder gaan met zijn ondoorgrondelijke wanbeleid. Beleid dat het land aan de afgrond van een faillissement heeft gebracht en het lamgeslagen en vermurwde volk welhaast – net als de regering – aan de bedelstaf.

Onder het strakke regiem van het IMF worden – als overeengekomen voorwaarden - allerlei prijsverhogingen doorgevoerd, waaronder van de stroom- en watertarieven, en in sneltreinvaart gaan belastingwetten de komende maanden door De Nationale Assemblee (DNA) gejaagd en voor zeker aangenomen worden.

Met paar protestborden stuur je een regering niet naar huis
De afgelopen weken klonk overal kritiek op de verhoging van stroom- en watertarieven, op de steeds verder ongebreidelde en ongecontroleerde stijgende prijzen van producten in onder andere de supermarkt om de hoek, de op hol geslagen wisselkoers, de dienstreizen van ministers en delegaties, en op de overeenkomst met het IMF. Zoetjesaan zwol de kritiek aan en de demonstrerende aanhang van protestgroep 'We Zijn Moe' bij DNA en op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo nam wekelijks met tientallen toe. Teksten geschreven met zwarte stift en verf op de provisorisch in elkaar gedraaide kartonnen protestborden werden wekelijks harder van toon. Maar, daarmee verander je geen beleid en daarmee laat je geen regering vallen. Daarmee maak je geen vuist.

Vakbeweging eist, tegen beter weten in
Ondertussen kwamen de vakbeweging en delen van het bedrijfsleven eindelijk in beweging, gestimuleerd, gemotiveerd uiteraard door 'We Zijn Moe', door niemand anders. Twee protestmanifestaties wist de verdeelde vakbeweging te organiseren. Maar, niet meer dan een paar duizend mensen kwam daar op af en eiste het afschaffen van de verhogingen van de stroomtarieven en het vertrek feitelijk van het IMF. Eisen tegen beter weten in, immers vakbondsleiders hadden moeten weten, dat Bouterse en zijn clan niet naar een 'handjevol' demonstranten luisteren, zoals zij de afgelopen weken in allerlei overlegstructuren ook niet hebben gedaan. Er was dialoog, maar een partij zat niet met serieuze intenties aan tafel van overleg en dialoog en dat was de regering. Praten bijvoorbeeld als vakbeweging en bedrijfsleven over het niet door laten gaan van de verhoging van de stroomtarieven, terwijl je opponent, Bouterse, wist dat die verhoging gewoon door zou gaan, maar zijn mond hield. Iedereen werd aan een lijntje van de president gehouden en de president hield Jan en Alleman in toom.

Inmiddels heeft de vakbeweging in het weekeinde van 11 en 12 juni laten weten voorlopig geen protestmanifestaties meer te houden. 'Straatacties zijn nimmer ons doel. Een straatactie is een middel. En zo zijn er meerdere middelen om ons doel te bereiken', zo werd beweerd. Feit is echter, dat de Surinaamse vakbeweging slagkracht mist en de samenleving de wil om werkelijk in actie te komen.

Versplinterde vakbeweging bereikt met slechts twee protestmanifestaties niets
De vakbeweging is te versplinterd, te verdeeld - een vakbondsleider tevens Assembleelid namens regeringspartij NDP schept er plezier in om met vuil naar andere vakbondsleiders te gooien via de media - en te verstrengeld met de politiek. De vakbeweging weet niet goed hoe ze moet omgaan met de slechte financieel-economische situatie van het land. Met twee keren de straat op gaan, met het houden van een paar schreeuwerige toespraakjes en met niet realistische eisen aan het adres van de regering bereik je niets. Het enige dat bereikt wordt is meer macht en kracht bij Bouterse, ook in de vorm van fysieke versterking met pepperspray, rubberkogels en traangaas van de Mobiele Eenheid, zijn eigen beveiliging en andere gevechtseenheden. Bouterse luistert niet naar een zwakke vakbeweging en ongeorganiseerde burgers die nu en dan hun stem verheffen met schreeuwerige clichés als 'Bouta ga weg'. Bouterse zit niet aan tafel met ze, neen, hij ontwijkt ze, de vermeend volkspresident.

Verzet is te gering en te zwak, daadkracht ontbreekt
Het verzet is te gering, te zwak. Ook oppositionele partijen in het parlement zijn nauwelijks hoorbaar. Iedereen is te vriendelijk tegen een regeringsleider die op 30 juni waarschijnlijk ook nog wordt verblijd met een door de Krijgsraad tegen hem uit te spreken strafeis als hoofdverdachte in de lang voortslepende 8 decemberstrafzaak. Bouterse kan fluiten naar de in april 2012 gewijzigde Amnestiewet, die door de Krijgsraad niet rechtsgeldig is verklaard, maar dat terzijde.....

Terwijl in omliggende landen de bevolking massaal in verzet komt tegen corruptieve leiders, is de Surinaamse bevolking zo mak als een lammetje. Daadkracht is ver te zoeken, onvindbaar zelfs. Wel veel schreeuwen. Jammeren vooral en nu en dan even het gezicht laten zien bij een protestje van 'We Zijn Moe', dat is het. Echt, goed, breed georganiseerd verzet en actie, blijven uit. En zolang iedereen slechts schreeuwt en jammert en niet daadwerkelijk in actie komt, gaan Bouterse en zijn regering de regeerrit kunnen uitzingen. Maar, het begint er op te lijken dat Suriname dat wil....., immers die werkelijke actie, dat werkelijke verzet blijft uit.

In de leer bij buurlanden
De tijd is rijp dat vakbeweging en oppositie de handen openlijk ineen slaan en hun oppositie gaan verharden – wellicht kunnen ze eens hun licht gaan opsteken bij collega's in onder andere Brazilië en Venezuela – , zoals Bouterse zijn directe omgeving letterlijk aan het verharden is.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
12 juni 2016
Amsterdam-Paramaribo

dinsdag 7 juni 2016

De SLM-ramp was toch echt in 1989 en niet in 1998.....

Heh Leeuwin, wakker worden!!! 


07-06-2016 


De SLM-vliegrampramp was toch echt op 7 juni 1989 en niet 1998. Bij herhaling schrijft Wilfred Leeuwin vandaag in de Ware Tijd, dat die vliegramp gebeurde in 1998..... Jeetje, wat een d...... 

Eindredacteur??? 

Nee hoor, hoofdredacteur Iwan Brave vindt het nog steeds leuker om zijn hoofdredactionele stukjes te schrijven, dan op zoek te gaan naar kwaliteit voor 'zijn' de Ware Tijd...... Het is en blijft bagger en het wordt tijd dat die hele krant wordt opgeschoond en uitgediept.

Den Blauwvinger: Etnisch profileren? Een derde van Nederland schiet in een overtrokken kramp

COLUMN: Maar, meer groepen worden 'apart geprofileerd' door de autoriteiten

Er is meer aan de hand dan slechts etnisch profileren: 100% Controle op Schiphol profileert ook op grond van uiterlijkheden

07-06-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Twee derde van de Nederlanders heeft geen moeite met zogenoemd etnisch profileren door de politie. Dat blijkt zondag 5 juni 2016 uit de uitkomsten van een opiniepeiling van Maurice de Hond naar aanleiding van de staandehouding op maandag 30 mei door agenten in zijn woonplaats Zwolle van rapper Typhoon. Van de ondervraagden vindt 64% dat etnisch profileren is toegestaan in het kader van misdaadbestrijding. De zanger werd met zijn auto aan de kant gezet, omdat het profiel van de donkere bestuurder niet overeenkwam met de dure auto waarin hij reed.


Collectieve op racisme gefixeerde verontwaardiging
Het leek of heel Nederland collectief verontwaardigd en boos was op de Zwolse politie, die overigens vrijwel meteen excuses aanbood aan de rapper over de staandehouding op grond van etnisch profileren.


Tja, er werd inderdaad een selectieve heisa over gemaakt, nadat het Typhoon zelf was die op zijn social media pagina's aandacht aan het incident besteedde en een foto van zijn luxe auto erbij plaatste. Maar, is het niet het werk van de politie om in 'verdachte' situaties op te treden?

Wordt iemand met het uiterlijk van een 'dak- en thuisloze' die rondrijdt in een mooie luxe auto, ook niet door de politie even ter controle langs de kant van de weg gezet? Dat gebeurt immers ook en ook dat is een vorm van 'etnisch profileren' van de politie, op basis van uiterlijkheden in combinatie met omstandigheden die daar min of meer haaks op staan, gewoon een persoon even ondervragen. Niets mis mee toch? De persoon kan de auto bijvoorbeeld van iemand in bruikleen hebben of de persoon houdt er gewoon een bepaalde leefstijl op na, maar beschikt wel over een mooi inkomen uit gewoon een goed betalende baan. Soit.




Is 100%-controle op Schiphol ook niet vorm van 'etnisch profileren'?
Maar, op Schiphol is 'etnisch profileren' bij de douane en marechaussee ook niet onbekend. Iedereen die van en naar Suriname reist krijgt bij aankomst op Schiphol ermee te maken bij de bekende 100%-controle.

Dagelijks worden gewone mensen - blank en zwart (!) - uit de rij gearriveerde reizigers door de douane en marechaussee geplukt op grond van 'etnisch profileren', op grond van uiterlijkheden.

De reizigers zijn moe, blij in Nederland te zijn na een vlucht van zo'n negen uur. Ze staan in twee rijen voor de hen opwachtende douane-ambtenaren en marechaussee. Met doordringend spiedende ogen worden de gearriveerde passagiers in de gaten gehouden. Intimiderend. Niet iedereen kan daar tegen, krijgt het benauwd, begint te zweten. En dat is voer voor de wachtende hijgerige douaniers en marechaussee. Ook zij gaan af op uiterlijkheden, kleding, haardracht, bonte tatoeages, slecht gebit, bezweet, enzovoorts. Sommige reizigers zijn gewoon potentieel doelwit juist vanwege hun uiterlijkheden, worden na een spervuur van intimiderende van-alles-en-nog-wat-vragen uit de rij gepikt en moeten vervolgens - als ware heuse verdachten - naar een andere ruimte, trap af, om door een paar stoere irritante douaniers en marechaussee danig aan de tand gevoeld te worden. Maar, ook reizigers die moeten uitleggen hoe ze een ticket hebben kunnen kopen terwijl zij bijvoorbeeld een bijstandsuitkering ontvangen, zijn verdachte drugssmokkelaars, want daar gaat die hele controle om, het onderscheppen van cocaïne en smokkelaars en dat is ook nodig hoor, omdat nog steeds bijna dagelijks domme, naïeve mensen drugs vanuit Suriname Nederland binnen trachten te smokkelen zowel Surinamers, Nederlanders als Surinaamse Nederlanders. Dat iemand een ticket heeft gekregen klinkt voor de douaniers en marechaussee niet altijd geloofwaardig in de oren en de passagier met dat gekregen ticket belandt ook zonder pardon in die andere, verhoor, ruimte, als verdachte.

100%-Controle weer eens tegen het licht houden 
Maar, over deze vorm van 'etnisch profileren' wordt nimmer op die wijze gesproken. Toch is het enigszins met 'etnisch profileren' te vergelijken, immers reizigers uit Suriname zijn voor de autoriteiten vanwege bepaalde karakteristieke uiterlijkheden potentiële drugssmokkelaars, slikkers van cocaïnebolletjes.

Misschien moet daarom ook eens deze dagen die verfoeilijke 100% controle tegen het licht worden gehouden vanuit de invalshoek van 'etnisch profileren'.,,,, en wie gaat excuses aan wie aanbieden?

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
7 juni 2016
Amsterdam-Paramaribo

zondag 5 juni 2016

Starnieuws lijkt spreekbuis te zijn geworden van perschef Kabinet van de President en dus van Bouterse en NDP

Redactie Starnieuws durft perschef Limburg niet aan de tand te voelen over een nulletje teveel....

Tijd voor Starnieuws om te gaan investeren in journalistieke kwaliteit

05-06-2016  Door: Paul Kraaijer


Met het bericht 'President benadrukt samenwerking op ACS-top' van zaterdag 4 juni 2016 wordt duidelijk, dat Starnieuws de kritiekloze en subjectieve spreekbuis is geworden van de perschef van het Kabinet van de President, de schreeuwer Clifton 'Limbo' Limburg en dus van president Desi Bouterse en dus van zijn partij de NDP.



De voornoemde kop doet vermoeden, dat het inhoudelijk gaat over wat president Bouterse zoal namens Suriname heeft gezegd tijdens de 7e staatshoofdentop van de Associatie van Caribische Staten (ACS) op Cuba, Maar, niets blijkt minder waar. Starnieuws gaat amper daarop in, maar biedt haar lezers de mogelijkheid om een persbericht (in twee aparte pdf-documenten) van het Kabinet van de President over de bijdrage van Bouterse aan de ACS-top te downloaden.

Waar de meeste aandacht aan wordt besteed zijn ongefundeerde uitspraken van Limburg. Hij zegt op Starnieuws dat - althans, volgens hem - opzettelijk verkeerde informatie wordt verspreid over de reiskosten van de trip van de delegatie naar en verblijf op Cuba. Wie of wat die informatie zou hebben verspreid wordt echter niet vermeld en of het opzettelijk is gebeurd - zoals door 'Limbo' wordt beweerd - is ook een vraagteken of slechts alleen een waarheid voor Bouterse en zijn perschef. De zelden kritische en alerte redactie van Starnieuws heeft Limburg hierover kennelijk niet aan de tand gevoeld.

De totale kosten van de reis waren begroot op 29.000 Amerikaanse dollar, waarvan 5.000 onvoorzien, aldus Limburg. 'Er wordt bewust gepubliceerd dat de reis 290.000 Amerikaanse dollar heeft gekost. Dit is absoluut niet waar', beweert Limburg, die er kennelijk - als een heuse koe van zondag - niet even bij wil stil staan dat mogelijk per ongeluk een 0 (nul) teveel is vermeld i.c. Getypt …... (!!) en mogelijk weer willens en wetens een bepaalde sfeer wil creëren. Hoezo bewust? Waarop is die Limburg-wijsheid gestoeld? Op niets, op lucht, slechts op het willens en wetens verspreiden van een fabel. En, hij heeft in Starnieuws de domme ezel gevonden die zijn opmerkingen publiceert, zonder ook maar een kritische vraag aan Limburg te stellen.

Overigens, minister Niermala Badrising van Buitenlandse Zaken zei 22 december 2015 tijdens de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblee, dat een dienstreis van een presidentiële delegatie Suriname zo'n 290.000 Amerikaanse dollar kost. Volgens de bewindsvrouwe zijn de kosten variabel en afhankelijk van de vergaderlocatie, samenstelling van de delegatie en de aard van de vergadering.

Starnieuws wordt gewoon voor het publicitaire karretje van Limburg en dus van Bouterse gespannen. Starnieuws kent geen diepgang.
Starnieuws stelt geen kritische vragen.
Starnieuws bericht oppervlakkig.
Starnieuws zou gedegradeerd moeten worden, immers er is absoluut geen sprake van een inhoudelijk en kwalitatieve goede nieuwswebsite, integendeel, Starnieuws is geen journalistieke nieuwswebsite, maar een website waar een paar mensen maar wat blij zijn dat de eigenaresse hun bagger - bij gebrek aan beter, want beter kost geld - wil plaatsen.

Met het hiervoor aangehaalde artikel van zaterdag 4 juni wordt gewoon weer eens door Starnieuws bevestigd, dat zij niet onafhankelijk en objectief is, maar gekleurd. Daarnaast blijft de webredactie gewoon politieberichten van het Korps Politie Suriname klakkeloos overnemen dus incluis alle onvolkomenheden en fouten - te slecht met te weinig informatie voor publicatie, maar niet voor Starnieuws - en wordt over rechtszaken bericht door niet-journalisten, door niet-rechtbankverslaggevers, op een wijze waar geen touw aan vastknopen te is. Ook ingezonden stukken/brieven worden zonder na te denken en zonder ze tegen het licht van de correctie te houden geplaatst.

Het is de hoogste tijd ,dat eigenaresse Nita Ramcharan gaat investeren in haar redactie, in kwaliteit, en alle vermeende webredacteuren per direct de deur wijst, want journalistiek verantwoorde artikelen schrijven kan niemand.

Den Blauwvinger: Het is Bouterse die bewust uit lijkt te zijn op confrontatie en niet de oppositionele krachten

COLUMN: Vreedzame protestmanifestatie omringd door overdreven machtsvertoon ME

Een vos verliest nimmer zijn streken...

05-06-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Paranoïde, achterdochtig, bevreesd, wantrouwend of gewoon op een achterbakse manier willens en wetens uit zijn op een vorm van ontwrichting van de samenleving, op het creëren van een sfeer van spanning en intimidatie en constant maar weer beweren dat het juist de oppositionele krachten zijn, zoals een groot deel van de vakbeweging, de protestgroep 'We Zijn Moe' en oppositiepartijen in De Nationale Assemblee, die uit zijn op confrontatie en op zijn val.

Bouterse is zich aan het wapenen om een schijn op te wekken....
In ieder geval is het de laatste dagen duidelijk geworden, dat president Desi Bouterse, zich tegen die oppositie letterlijk en figuurlijk aan het wapenen is. De oude legerleider en couppleger lijkt langzaamaan weer tot leven te komen en hij geniet daar van. Hij geniet er de laatste weken van om zich op, al zijn publieke vertoon, in negatieve zin uit te spreken over de oppositionele krachten en ze welhaast te betichten van het uit zijn op een heuse coup. Bouterse heeft duidelijk moeite met oppositie tegen hem en zijn beleid – niet gediend dus van democratische krachten – en verlaat dan het presidentieel jargon om zich op een president onwaardige wijze te ontpoppen als die oude legerleider en het pad van confrontatie en intimidatie op te gaan.

Het is Bouterse die uit is op confrontatie, chaos, ontwrichting, intimidatie, et cetera
Maar, die Bouterse, die man met zijn grote mond, die man die de vakbeweging, het bedrijfsleven, een protestgroep en het volk negeert, is bang, is bevreesd en dat is pijnlijk zichtbaar de laatste dagen. Bij demonstraties en protestmanifestaties is veel zwaar bewapende politie aanwezig. Ook de Mobiele Eenheid is in steeds grotere getale aanwezig.
Waarom?
Is de president echt bang, bevreesd?
Neen! Hij wil met dat machtsvertoon slechts insinueren, de indruk wekken, dat het juist zijn opponenten zijn die mogelijk uit zijn op een lijfelijke confrontatie en dat hij daarom zogenaamd beschermd dient te worden. Maar, die opponenten maken gewoon gebruik van hun grondwettelijk recht om vreedzaam te demonstreren. En dat doen zij. Het is Bouterse die uit is op chaos en een confrontatie. Hij daagt op een a-presidentiële wijze zijn politieke en andere tegenstanders uit. Het is Bouterse die een sfeer van intimidatie en angst in de samenleving creëert, waarbij bij velen de gedachten teruggaan naar de jaren '80 van de vorige eeuw. De jaren van dictatuur. De jaren van legerleider Bouterse, de jaren van geweld, martelingen en moorden. Zwarte jaren.

President heeft pepperspray en traangas nodig om democratisch geluid te intimideren
Dat Boutere werkelijk de politiek van intimidatie, confrontatie en machtsvertoon voert, blijkt uit het feit, dat eind mei bekend werd, dat een schip onderweg was naar Suriname met aan boord onder andere een container vol met materialen voor de oproerpolitie, Mobiele Eenheid, zoals pepperspray, rubberkogels en traangas. De Douane had opdracht gekregen van het ministerie van Defensie om de lading snel af te handelen en te voeren naar een onbekende bestemming. Het is Bouterse dus er alles aan gelegen dat 'zijn beveiligers' binnen een mum van tijd over die nieuwe uitrusting kan beschikken, dus alles moet soepeltjes en snel ingeklaard worden.

Bij de meest recente protestmanifestatie van de vakbeweging, donderdag 2 juni 2016, gericht tegen de prijsverhoging van de stroomtarieven en tegen de steun en bemoeienis van het Internationaal Monetair Fonds, IMF, en niet gericht – zoals Bouterse en zijn clan beweren – op het omverwerpen van de regering, was op het Kerkplein en bij De Nationale Assemblee (waar een petitie werd overhandigd aan parlementsvoorzitster Jennifer Geerlings-Simons) extreem veel politie aanwezig. Natuurlijk, ook dat – afzetten van de regering Bouterse-II – is een wens van de oppositionele krachten, maar daarvoor wordt een parlementaire weg bewandeld en niet een weg van protest, actie, intimidatie, chaos, ontwrichting.

VHP-fractievoorzitter in De Nationale Assemblee Chandrikapersad Santokhi zei in een reactie het te betreuren, dat 'bij het huis van de democratie zoveel politiemacht' werd getoond.
'Van harte welkom, van harte welkom. Wij vinden het jammer dat jullie hier verwelkomd worden met zoveel politiemacht. Dat is niet de bedoeling. Ik heb in ieder geval aan de voorzitter van het parlement duidelijk gemaakt dat het om een vreedzame betoging gaat', zei Santokhi tegen de mensen die deelnamen aan de protestmanifestatie.
De VHP-voorzitter, die commissaris van politie was en minister van Justitie en Politie, zei dat het publiek altijd toegang moet hebben tot het parlement en dat zoveel politiemacht niet nodig is.

Ook Inlichtingendienst wordt door Bouterse in zijn gevaarlijk spel van intimidatie ingezet
Maar, niet alleen uit de zichtbare aanwezigheid van vele agenten en leden van de Mobiele Eenheid, ook uit activiteiten van de Inlichtingendienst blijkt een ongegronde vrees bij president Bouterse voor chaos, confrontatie. Leiders van de vakbeweging verklaren, dat zij in de gaten worden gehouden door de Inlichtingendienst.
De Ware Tijd bericht vrijdag 3 juni 2016 van een 'inlichtingenfunctionaris' te hebben vernomen, dat het gebruik is dat personen worden ‘bespied’ als er acties tegen een zittende regering worden gevoerd. Het feit dat een medewerker van de inlichtingendienst zelf deze informatie de wereld in slingert – hoe opmerkelijk, een medewerker van de bespiedende dienst die uit de geheime school klapt – , duidt ook op een welbewuste strategie, een willens en wetens beleid, van Bouterse om zelf een sfeer van intimidatie, angst en confrontatie te creëren gericht op het criminaliseren van zijn opponenten. Die uitspraak is tot heden niet tegengesproken door de leiding van de Nationale Veiligheids- en Inlichtingendienst...

Perschef Kabinet van de President doet niet onder voor baas Bouta en intimideert vrolijk mee
Een andere vorm van het creëren van een intimiderende sfeer - hoe onbeduidend wellicht, maar toch, veelzeggend -kwam zaterdag 4 juni uit de koker van de perschef van het Kabinet van de President, Clifton Limburg. Naar aanleiding van het bezoek van Bouterse aan het 7e staatshoofdenoverleg van de Associatie van Caribische Staten (ACS) op Cuba – de delegatie werd opgehaald en gebracht met een door de Cubaanse regering gecharterd vliegtuig – vond Limburg het nodig om via Starnieuws te vermelden, dat - volgens hem - opzettelijk verkeerde informatie wordt verspreid over de reiskosten. Wie of wat die informatie zou hebben verspreid wordt echter niet vermeld en of het opzettelijk is gebeurd is ook een vraagteken of slechts alleen een waarheid voor Bouterse en zijn perschef. De zelden kritische en alerte redactie van Starnieuws heeft Limburg hierover kennelijk niet aan de tand gevoeld, zo schreef De Surinaamse Krant.

De totale kosten van de reis waren begroot op 29.000 Amerikaanse dollar, waarvan 5.000 onvoorzien, aldus Limburg. 'Er wordt bewust gepubliceerd dat de reis 290.000 Amerikaanse dollar heeft gekost. Dit is absoluut niet waar', beweert Limburg, die er kennelijk - als een heuse koe van zondag - niet even bij wil stil staan dat mogelijk per ongeluk een 0 (nul) teveel is vermeld i.c. Getypt …... (!!) en mogelijk weer willens en wetens een bepaalde sfeer wil creëren.
Hoezo bewust? Waarop is die Limburg-wijsheid gestoeld? Op niets, op lucht, slechts op het willens en wetens verspreiden van een fabel.

Overigens, minister Niermala Badrising van Buitenlandse Zaken zei 22 december 2015 tijdens de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblee, dat een dienstreis van een presidentiële delegatie Suriname zo'n 290.000 Amerikaanse dollar kost. Volgens de bewindsvrouwe zijn de kosten variabel en afhankelijk van de vergaderlocatie, samenstelling van de delegatie en de aard van de vergadering.

Maar..... de oppositie kent de streken van de vos
Dit is de geniepige en achterbakse wijze waarop de Bouterse clan tracht de samenleving steeds weer voor de gek te houden. Met ongefundeerde uitspraken komen, een proefballonnetje laten opwerpen door een schreeuwerige perschef die niet voor dat vak in de wieg is gelegd en een mak schaap is in de schaapskooi van herder Bouterse, en dan maar weer afwachten hoe er vanuit het kamp van de oppositie op wordt gereageerd. Maar, die oppositie is alert, die oppositie is waakzaam, die oppositie is niet een koe van zondag, die oppositie kent de fratsen van Bouterse, immers, een vos verliest zijn haren, maar nooit zijn streken.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
5 juni 2016
Amsterdam-Paramaribo

donderdag 2 juni 2016

De luiheid en gemakzucht van de Surinaamse 'journalist' op en top

Zogenoemd 'sportjournalist' maakt zich er met een Jantje van Leiden van af


02-06-2016  Door: Paul Kraaijer


De luiheid en gemakzucht van de Surinaamse 'journalist' op en top in dit artikel in de Ware Tijd van vandaag, donderdag 2 juni 2016. De schrijver ervan laat zijn lezers met veel vragen zitten en dat had hij kunnen voorkomen door zijn werk serieus te nemen. Oosterwolde had meer moeten en kunnen doen met zijn informatie over de komst van een wereldberoemde bokser. Maar, hij maakt zich er met een Jantje van Leiden vanaf en geen hoofd- of eindredacteur die hier kennelijk geen problemen mee hebben.

* '(...) vertoeft er naar verluidt voor een filmproject met het Amerikaanse HBO. (...)'
Wat voor een filmproject en wie of wat is HBO?

* '(...) Ook Tyrone ‘King of the Ring’ Spong is erbij betrokken. Bekend is dat beide boksers een voorliefde hebben voor de natuur. (...)'
Voorliefde voor de natuur? Oh, leg gewoon even uit, want velen weten dat dus echt niet.

* '(...) de jongste onbetwiste zwaargewicht wereldkampioen van de WBC, WBA en IBF (...)'
Kon de schrijver niet even die afkortingen ook voluit voor zijn lezers vermelden? Kleine moeite toch en je moet er als zogenoemd journalist nooit van uitgaan dat de lezer alles weet, hij/zij is geen wandelende Wikipedia of Google Search.

* '(...) De in Suriname geboren Spong is in vier gevechten tot nu toe ongeslagen na zeges op Lucas Queen, David Gogishvili, Emre Altintas en Gabor Farkas. (...)'
En wie zijn al die mooi klinkende namen?

woensdag 1 juni 2016

Export eerste druppel Surinaams rivierwater door Amazone Resources laat nog lang op zich wachten

Conservation International-Suriname: 'Milieueffectenstudie moet nog steeds worden uitgevoerd'

Amazone Resources blijft optimistisch over welslagen exportplan, maar het is een meerjarenplan

01-06-2016 De Surinaamse Krant


Het bedrijf Amazone Resources lijkt niet binnen afzienbare termijn in staat te zijn om Surinaams rivierwater te exporteren in door schepen voortgesleepte zakken (zie foto - Bron: RefreshXXL) naar Barbados. De plannen lijken zelfs al te stranden in de monding van de Coppenamerivier, de rivier die het eerste water zou moeten leveren voor de export, waarvoor het Nederlands/Zwitserse bedrijf – gevestigd in de stad Zug in Zwitserland en geleid door Nederlanders - al in 2012 een concessie kreeg van de Surinaamse overheid. Directeur Cor de Ruiter – honorair consul van Suriname in Nederland – liet begin april 2015 weten, dat het eerste water, 20.000 kubieke meter, eind dat jaar volgens planning geëxporteerd zou worden naar Barbados. Maar, geen met water gevulde zakken hebben Suriname eind 2015 verlaten. 

De Ruiter (zie foto- Bron: LinkedIn) zei in januari van dit jaar zover te zijn om een eerste proefexport naar Barbados uit te voeren. Inmiddels is het eind mei en er is nog druppel Surinaams rivierwater geëxporteerd naar het Caribisch eiland Barbados, waar een behoefte zou bestaan aan water voor met name de bouwsector. Maar, proberen enige informatie te verkrijgen via de (water-)autoriteiten op Barbados leidt tot niets. De plannen van De Ruiter lijken er onbekend te zijn.

Wat is het realiteitsgehalte van het rivierwater-exportproject van Amazone Resources?, waarover in 2015 en 2016 overigens in De Nationale Assemblee een paar keer diverse kritische vragen zijn gesteld door parlementsleden – lees onderstaande artikelen:
http://www.de-surinaamse-krant.com/2015/12/assembleeleden-staan-niet-te-springen.html, http://www.de-surinaamse-krant.com/2015/12/santokhi-vhp-wil-dat-lokale-ondernemers.html en
http://www.de-surinaamse-krant.com/2016/01/vhp-fractievoorzitter-santokhi-wil.html
Niet iedereen zit te springen om de export van Surinaams rivierwater.

Om enig inzicht te krijgen in de actuele stand van zaken inzake de plannen van Amazone Resources heeft de redactie van De Surinaamse Krant de directeur van Conservation International-Suriname, John Goedschalk en de heer Cor de Ruiter, benaderd. Goedschalk is zeer nauw betrokken bij het plan en stimuleert en ondersteunt het enthousiast.

'Het bedrijf Amazone Resources is bezig met het vaststellen van de commerciële haalbaarheid door klanten in het Caribisch gebied te vinden en het bedrijf heeft ondertussen de technologische oplossing voor het massaal vervoeren van het water weten te vinden bij een Europees bedrijf, RefreshXXL, dat een waterzaktechnologie door de jaren heen heeft geperfectioneerd.'


Maar, alvorens überhaupt water uit de Coppenamerivier te halen voor export zal eerst een milieueffectenstudie moeten worden uitgevoerd, en dat is nog niet gebeurd....

Milieueffectenstudie nog steeds uit uitgevoerd
In een reactie zegt Goedschalk: 'Conservation International vindt het belangrijk, dat er voordat met de exploitatie van rivierwater kan worden begonnen, eerst een milieu effectenstudie, een zogenaamde ESIA (Environmental and Social Impact Assessment) wordt uitgevoerd. Zo is dit gelukkig ook in de concessie-overeenkomst vastgelegd. Tot nu toe is dat nog niet gebeurd en dat is niet vreemd, want zo'n studie is pas mogelijk nadat de benodigde hoeveelheid rivierwater per dag, maand, jaar is vastgesteld en en dat is weer een functie van de potentiële afname. Ook zal de locatie van afname eerst vastgesteld moeten worden, anders is het niet mogelijk om de relevante ESIA te doen.'

Maar, die locatie staat 'Het bedrijf zal het eerste water halen uit de Coppenamerivier. De keuze voor deze rivier heeft te maken met het feit, dat aan deze rivier nauwelijks activiteiten plaatsvinden waardoor het zeker is dat de waterkwaliteit maximaal is.'
echter al vanaf het begin van het plan vast, immers De Ruiter heeft steeds gezegd, dat het eerste water gehaald zal worden uit de Coppenamerivier. Hij zei in april 2015 al:

Water in Coppenamerivier zou meest geschikt voor export zijn
Goedschalk: (zie foto - Bron: Red. De Surinaamse Krant)  'Er is inderdaad altijd aangenomen, dat de Coppenamerivier het beste zou zijn, omdat de hoofdwateren van deze rivier beschermd zijn door het Centraal Suriname Natuurreservaat en het tot nu toe bekend is, dat dit een van de schoonste rivieren is in het land. Maar, met het noemen van de rivier ben je er natuurlijk nog niet. Je zult de exacte locatie moeten vaststellen en dat is dan weer een functie van de engineering. En dan moet je dus de ESIA uitvoeren.'

'Het gaat er om, dat de integriteit van de ecosystemen geborgd moet zijn en dat heeft alles te maken met de specifieke locatie en de hoeveelheden water die eventueel onttrokken zouden worden. Dus, de volgorde zou zijn, dat eerst een potentiële afnemer gevonden moet zijn en vervolgens zouden de kwaliteit en hoeveelheid die de afnemer wil hebben moeten worden vastgesteld. Dan moet er een locatie geïdentificeerd worden die sowieso de hoeveelheden en waterkwaliteit moeten hebben die nodig zijn – een aantal van onze rivieren is namelijk niet meer bruikbaar vanwege de aanwezigheid van kwik in het water en andere vervuilende activiteiten – en dan moet op die locatie dus een ESIA uitgevoerd worden, alsook eventuele consultaties met stake- en rightsholders worden gedaan die eventueel gevolgen zouden ondervinden van de activiteit. Indien nodig en gewenst wil Conservation International graag ondersteunen bij het vaststellen van de voorwaarde en richtlijnen van de ESIA.'

Met betrekking tot de ESIA zegt de heer de Ruiter: 'Amazone Resources is na de periode van het haalbaarheidsonderzoek nu in de fase van het vinden van afzetmarkten. De haalbaarheidsstudie, die is afgerond in oktober 2015,  heeft een theoretische haalbaarheid aangetoond van de business case om oppervlaktewater in bulk te transporteren naar landen met relatieve waterschaarste. Na afstemming met de autoriteiten in Suriname – en zoals ook aangegeven in het uitvoerings memorandum – zal Amazone Resources een ESIA studie gaan uitvoeren rondom de export van zoetwater. De praktische haalbaarheid is nu - na het sluiten van een overeenkomst met het Europese RefreshXXL- een stukje dichterbij gekomen. Amazone Resources gaat gebruik maken van een modulaire waterzaktechniek die is ontwikkeld door Spaanse en Italiaanse wetenschappers binnen een onderzoeksprogramma van de Europese Unie. Amazone Resources zal de derde speler wereldwijd zijn die een soortgelijke techniek met behulp van waterzakken inzet voor het transport van zoetwater over zee. De theoretische haalbaarheidsstudie is in oktober 2015 afgerond. Deze haalbaarheidsstudie was gericht op het bewijzen van de business case voor het in bulk transporteren van zoetwater uit rivieren naar landen in de regio. Na de afronding van deze studie moet de praktische haalbaarheid bewezen worden, door een toepasbare techniek met een waterzak te vinden. Inmiddels is in de FlexTank de techniek gevonden die Amazone Resources zal gaan gebruiken. We zijn momenteel in het proces om de richtlijnen te bepalen voor de ESIA.'

Met betrekking tot gedane uitspraken van Cor de Ruiter over eind 2015 willen beginnen met een eerste lading water voor Barbados is Goedschalk heel duidelijk.

Voor een proefexport zal toestemming nodig zijn autoriteiten
'Structureel exporteren is nog niet mogelijk. Om dat te doen zal er namelijk nog heel wat infrastructuur moeten worden gebouwd. Dat gaat naar mijn weten nog jaren duren. Ik ben geen ingenieur, maar de infrastructuur die, naar ik heb begrepen, nodig is heb je niet in een dag gebouwd. Wellicht een of twee jaar? Maar, je moet toch eerst uiteraard je afname zeker hebben gesteld, anders ga je geen tientallen of honderden miljoenen investeren in de infrastructuur. Het is dus een klein beetje van de kip en het ei. Het verschil met bulkwaterexport op deze schaal is, dat het nog nooit langdurig heeft plaatsgevonden. Het is anders dan olie of goud waarbij je al van tevoren weet dat je het product kunt koppelen aan bestaande, liquide, markten. Daar kun je dus nog zonder dat je opkopers hebt gevonden aan de slag en investeringen dien en je weet dat je het kwijt gaat kunnen. In dit geval moet je dus een koper zien te vinden, maar die persoon moet dan wel geloven dat je het kunt leveren. Je moet dus eerst een 'proof of concept' doen en dat is naar mijn weten waar nu aan gewerkt wordt. Zo'n proef zou je, met de juiste toestemmingen, nog zonder ESIA kunnen doen, omdat het hier zou gaan om een eenmalig, geïsoleerde extractie van water. Maar, hiervoor zal dus volgens mij of het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen of het ministerie van Handel en Industrie of het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS) of een andere partij wel toestemming voor moeten geven.'

Op de vraag of er contact is geweest met de autoriteiten op Barbados over de levering van Surinaams rivierwater reageert De Ruiter als volgt: 'Amazone Resources heeft diverse potentiële afnemers benaderd en is in het proces van het voeren van oriënterende gesprekken. Inmiddels hebben zich echter ook meerdere partijen formeel en informeel bij ons aangemeld voor informatie over de mogelijkheden. Het gaat hierbij zowel om overheden als om (semi-)commerciële partijen. die bijvoorbeeld water nodig hebben voor hun industriële activiteiten. Totdat we officieel kunnen overgaan tot het ondertekenen van een Memorandum of Understanding (MoU) met deze afnemers, kunnen we helaas geen uitspraken doen over de partijen met wie we aan tafel zitten. We hebben er echter geloof in dat we voor het einde van het jaar met concrete MoU’s aan de slag kunnen. Het zal hierbij in eerste instantie gaan om overeenkomsten voor proefvaarten.' 
Het woord Barbados wordt nu niet meer door De Ruter in de mond genomen, maar is er een zekere terughoudendheid te bespeuren in zijn reactie.

Overigens werd een bedrag van 125.000 euro dat door de Nederlandse ambassade beschikbaar was gesteld voor het vaststellen van richtlijnen voor de milieueffectenstudie voor grootschalige export van rivierwater, niet meer voor dat doel ingezet. Het zou gaan naar het kustbeschermingsproject bij Weg naar Zee, zo bericht de Ware Tijd vandaag, donderdag 11 februari 2016.
Tot de bestemmingswijziging werd begin februari van dit jaar door de ambassade besloten, omdat er op dat moment te veel onzekerheid was over de vergunning die Amazone Resources in 2012 bij presidentieel besluit had gekregen.

Maar, wat is de rol van Conservation International-Suriname bij de plannen van Amazone Resources?
De organisatie hoopt, dat als de overheid en het bedrijfsleven beseffen dat water een belangrijke rol kan spelen in de economie, dit de aanleiding kan zijn om zuiniger om te gaan met het kritisch natuurlijk kapitaal Suriname, het bos, zegt Goedschalk. 'Wat wij dus hopen is, dat toekomstige inkomsten uit waterexport kunnen dienen als een extra reden om onze natuur te beschermen. Het is immer zo, dat als de bossen, rivieren en kreken niet intact en schoon gehouden worden, deze mogelijke inkomstenbron verloren zou gaan voor Suriname. De inzet van ons is altijd om de 'economic case' te maken, dat staande, gezonde bossen op termijn meer waard zullen zijn dan gekapte bossen waar dan gemijnd wordt of andere activiteiten worden uitgevoerd die de ecosystemen vernietigen of verzwakken. Het waterexport argument is dus een van de argumenten die wij maken, maar niet het enige.'

De Ruiter laat blijken blij te zijn met en positief over de ondersteuning van CI-S. 'Als Amazone Resources zijn we blij met de rol die Conservation International Suriname speelt, omdat zij ervoor waakt dat de bossen en bio-diversiteit beschermd worden. Het is voor ons als bedrijf uitermate belangrijk dat wanneer wij ondernemen in een land dat zich het groenste land ter wereld kan noemen, en waarbij onze markt alleen kan bestaan dankzij het regenwoud, dat ook wijzelf hier uitermate voorzichtig mee omgaan. We streven naar best practices, niet alleen qua toepassing van techniek waarbij we gaan voor minimale CO2 uitstoot bijvoorbeeld, maar ook qua onze sociale verantwoordelijkheden ten opzichte van natuur en samenleving. Een controlerende blik over de schouder vanuit een internationaal instituut als Conservation International kan alleen maar leiden tot duurzamere bedrijfsprocessen en dat is in het belang van ons allen.'

Maar, staat het exporteren van rivierwater niet haaks op hetgeen CI-S voor ogen heeft, de bescherming van de biodiversiteit en niet het exporteren ervan? 
Volgens directeur Goedschalk staat zijn organisatie voor het op verstandige wijze inzetten van de natuur en het natuurlijk kapitaal. Conservation International ziet Suriname als een land dat groene groei nodig heeft ofwel groei gebaseerd op natuurvriendelijke activa. 'Het idee dat je helemaal niets van de natuur gaat gebruiken is achterhaald en heeft nergens gewerkt. Dus, wij zeggen dat alhoewel groei absoluut belangrijk is en in een land als Suriname ook wel nodig is, dat je het moet doen op een wijze die de natuur respecteert. En specifiek in het geval van hernieuwbaar zoetwaterbronnen zeggen wij, dat als je het goed aanpakt er geen reden zou moeten zijn waarom je het niet zou doen. Maar, je moet wel je onderzoek doen en je moet je veiligheidskleppen en de verdeling van inkomsten en voordelen goed op een rijtje zetten en implementeren.'

Het zijn mooie woorden. Maar, het lijken meer op de woorden van een econoom of directeur van een onderneming, dan van een directeur van een grote natuurbeschermingsorganisatie.

Eerste export rivierwater zeker niet binnen een tot twee jaar


Uit het relaas van Goedschalk kan geconcludeerd worden, dat het nog een paar jaar zou kunnen duren alvorens een gevulde waterzak over Caribische wateren richting Barbados wordt gesleept. Daarenboven is het opmerkelijk dat nog steeds – terwijl Amazone Resources vier jaar geleden al toestemming kreeg om rivierwater op te vangen en te exporteren – geen aanvang is gemaakt met een essentiële milieueffectenstudie.

De vraag is of er ooit door Amazone Resources Surinaams rivierwater geëxporteerd gaat worden. De hele gang van zaken sinds 2012 tot vandaag de dag geeft in ieder geval geen positief en optimistisch beeld.

De Ruiter blijft echter optimistisch. 'Het formeel kunnen oogsten van rivierwater, en daarbij, het continu kunnen exporteren naar eilanden in het Caribisch gebied, is vanwege de grote technologische expertise die vereist is, een meerjarenplan. Als bedrijf willen we graag aantonen dat de business case mogelijk is, daarom hebben we ook steeds aangegeven dat we op korte termijn kunnen gaan varen. Met de eerste mini-FlexTank van 2.500 kubieke meter zou een eerste vaart theoretisch dit jaar nog kunnen plaatsvinden. We zijn echter in regelmatig overleg met de nodige instanties om ervoor te zorgen dat ook alle administratief-juridisch processen hierbij correct verlopen.'


(Red. De Surinaamse Krant, 1 juni 2016)